การประพฤติปฏิบัติตามพระวินัย : หน้า 55/220

6. ภิกษุชาววัชชี : การประพฤติปฏิบัติตามพระอุปัชฌาย์อาจารย์ ไม่ว่า จะผิดหรือถูกพระวินัยก็ตาม ย่อมเป็นการกระทํา ที่สมควรเสมอ (พระสัพพกามีโต้ตอบว่า : การประพฤติปฏิบัติ ด้วยเข้าใจว่าอุปัชฌาย์อาจารย์ 7. ภิกษุชาววิชชี ของเราเคยประพฤติมาอย่างนี้ ไม่เป็นสิ่งที่ถูกต้อง เพราะท่านเหล่านั้นอาจประพฤติผิดหรือถูกก็ได้ ต้องยืดหลักพระวินัยจึงจะเป็นสิ่งสมควร) นมส้มที่แปรมาจากนมสดแต่ยังไม่กลายเป็นทธิ (เนยใส) ภิกษุฉันอาหารเสร็จแล้ว จะฉันนมนั้น ทั้งที่ยังไม่ได้ทำวินัยกรรมหรือทำให้เป็นเดนตาม พระวินัยก็ได้ ไม่เป็นอาบัติ (พระสัพพกามีโต้ตอบว่า : นมส้มที่ละความเป็นนมสดไปแล้ว แต่ยังไม่กลาย 8. ภิกษุชาววัชชี เป็นทธิ ภิกษุฉันภัตตาหารแล้ว ห้ามภัตรแล้ว จะ ดื่มนมนั้น อันไม่เป็นเดนภิกษุไข้ หรือยังไม่ได้ทำ วินัยกรรม ไม่ควร ต้องอาบัติปาจิตตีย์ เพราะฉัน อาหารที่เป็นอนติริตตะ) : สุราที่ทำใหม่ ๆ ยังมีสีแดงเหมือนสีเท้านกพิราบ ยังไม่เป็นสุราเต็มที่ภิกษุจะฉันก็ได้ ไม่เป็นอาบัติ (พระสัพพกามีโต้ตอบว่า : การดื่มสุราอย่างอ่อนที่มีสีเหมือนเท้านกพิราบ ซึ่ง 9. ภิกษุชาววัชชี ยังไม่ถึงความเป็นนํ้าเมา ไม่ควรเป็นอาบัติปาจิตตีย์ เพราะดื่มสุราและเมรัย) : ผ้าปูนั่งนิสีทนะอันไม่มีชาย ภิกษุจะบริโภคใช้สอย ก็ได้ ไม่เป็นอาบัติ (พระสัพพกามีโต้ตอบว่า : ผ้านิสีทนะที่ไม่มีชาย ผ้านิสีทนะที่ไม่มีชาย ภิกษุจะใช้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ซึ่งจะต้องตัดเสียจึงจะแสดงอาบัติตก) 10. ภิกษุชาววัชชี : ภิกษุรับและยินดีในเงินทองที่เขาถวายไม่เป็นอาบัติ (พระสัพพกามีโต้ตอบว่า : การรับเงินหรือยินดี ซึ่งเงินและทองที่เขาเก็บไว้ เพื่อตนเอง ไม่สมควรเป็นอาบัตินิสสัคคียปาจิตตีย์) 46 DOU พระไตรปิฎกเบื้ อ ง ต้ น