โอวาทหลวงพ่อ ธัมมชโย : หน้า 13/281

โอวาทหลวงพ่อ ในวันสุดท้ายของการปฏิบัติธรรม มีพิธีกล่าวคำขอขมาและบูชา ธรรมพระเดชพระคุณหลวงพ่อหรือพระอาจารย์ จากนั้นจะเป็นการฟัง ปัจฉิมโอวาท ในที่นี้จะได้คัดโอวาทตอนหนึ่งของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ธัมมชโยที่ได้ปัจฉิมนิเทศให้แก่ผู้มาปฏิบัติธรรม ในรุ่น ๑๐ เมื่อวันที่ ๑๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๖ ว่า “ใครเกิดมาแม้จะมีอายุยืน ๑ ๑๐๐ ปี สมบูรณ์ไปด้วยโภคทรัพย์ แต่ว่าไม่มีโอกาสปฏิบัติธรรมจนเข้าถึงธรรม ชีวิตของบุคคลนั้นก็ไม่ เกิดประโยชน์อะไร แค่มีอายุยืน แค่มีสมบัติ การที่เรามาที่นี่ได้ ถึงจุด นี้ได้ เป็นสิ่งที่เราควรปีติ ควรภูมิใจว่าเราสะสมบุญมามากพอ จนกระทั่งเราได้มีโอกาสมาปฏิบัติธรรม ณ ที่นี้ และได้รู้จักหนทางที่ จะเข้าถึงสรณะภายในอันเป็นที่พึ่งที่ระลึกสูงสุด ดังนั้นเมื่อกลับไปแล้ว พยายามทำต่อ อย่าเอาไปทิ้ง พยายามนั่งสมาธิอย่างสม่ำเสมอทุกวัน อย่าให้ขาดแม้แต่วันเดียว ไม่ ว่าเราจะมีภารกิจอันใดก็ตาม อย่าให้สิ่งนั้นมาเป็นข้ออ้าง เป็นข้อแม้ หรือเงื่อนไข ที่เราจะปฏิเสธในการนั่งสมาธิเข้าไปสู่สรณะภายใน ถ้า หากเรายังไม่ถึงสรณะภายใน หรือเข้าถึงแล้วยังไม่มั่นคง ชีวิตเรายัง ไม่ปลอดภัย เราจะต้องเข้าถึงจนกว่าจะมั่นคง มั่นคงเมื่อไร เราก็จะมี ความสุขอย่างแท้จริงเมื่อนั้น....” ชีวิตสุขล้ำ ถ้าเข้าถึงธรรมกาย ๑๓ จากยอดดอย