การปลูกฝังศีลธรรม : หน้า 20/194

บางคนข้ามน้ำข้ามทะเลไปเรียนถึงเมืองนอกเมืองนาไปคว้าปริญญาเป็นดอกเตอร์ แต่กลับมองหาวิธีปลูกฝังศีลธรรมไม่เจอ เพราะว่าได้มองข้ามภูมิปัญญาของปู่ย่า ตา ทวด ยกตัวอย่าง มีเนื้อร้องว่า เพลงกล่อมเด็กในสมัยที่พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำท่านยังเล็ก ๆ ซึ่ง “เกิดมาว่าจะมาหาแก้ว พบแล้วไม่กำจะเกิดมาทำอะไร อ้ายที่อยากมันก็หลอก อ้าย ที่หยอกมันก็ลวง ทำให้จิตเป็นห่วงเป็นใย เลิกอยากลาหยอกรีบออกจากกาม เดินตาม ขันธ์สามเรื่อยไป เสร็จกิจสิบหกไม่ตกกันดาร เรียกว่านิพพานก็ได้” ปู่ ย่า ตา ทวดมีวิธีปลูกฝังศีลธรรมอยู่ที่นี่ อยู่ที่เพลงกล่อมเด็ก เขาปลูกฝังคุณธรรมไว้ ตั้งแต่หัวเท่ากำปั้น เขาไม่มาร้องกันหรอกว่า แม้เธอมีลูกสี่ก็ยังสวยอย่างนี้ หรือสามสิบแล้ว แต่ฉันก็ยังแจ๋วเหมือนกับเพลงที่ร้องกันอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งไม่ทำให้ศีลธรรมในตัวเพิ่มสูงขึ้นได้ มันฟ้องถึงภูมิปัญญาของปู่ย่า ตา ทวดว่าสูงกว่าเราเพียงใด ก็เพราะภูมิปัญญาของท่านสูงอย่างนี้ ท่านถึงได้สร้างประเทศให้เราได้อยู่จนทุกวันนี้ เนื้อหาสาระสำคัญอีกประเด็นหนึ่งที่พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำท่านได้สะกิดใจ ไว้แต่ต้นว่า การที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราได้รับความเคารพ ไม่ใช่เพราะพระองค์เป็น ลูกกษัตริย์ ไม่ใช่คุณความดีของบรรพบุรุษที่มีสืบทอดกันมา แต่เป็นเพราะคุณความดีของ พระองค์เอง และคุณความดีนั้นยิ่งใหญ่ไพศาล จนเทวดา พระอินทร์ที่เป็นใหญ่ แม้แต่พระพรหม รวมทั้งมนุษย์ทั้งโลกก็ให้ความเคารพท่าน และเหตุที่ทำให้พระองค์ทรงมีคุณงามความดีเกิดขึ้น ในตัวของพระองค์คือ เหตุที่พระองค์ทรงสละราชสมบัติออกบรรพชา ไม่ได้ทรงออกบวช ตามธรรมดา แต่ทรงออกบวชด้วยมหาวิริยะ คือความเพียรอันแรงกล้า เพียรหาทางดับกิเลส เพียรค้นคว้าหาทางตรัสรู้ธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่พระองค์ทรงทำความเพียรทางจิต ด้วยวิธีต่าง ๆ นานาประการ ที่ถือว่า วิเศษและนิยมกันในยุคนั้นอย่างเอาชีวิตเข้าแลกทีเดียว แต่ปรากฏว่าไม่ได้ผล ในที่สุดพระองค์ก็ทรงค้นพบวิธีกลั่นพระทัยของพระองค์ให้ใส จนกระทั่ง สามารถทํากิเลสให้หมดสิ้นไปได้สําเร็จ สรุปได้ว่า เหตุที่ทำให้พระองค์ทรงมีคุณงามความดีถึงขั้นที่แม้กระทั่งเทวดา พระอินทร์ พระพรหมยังต้องให้ความเคารพก็คือ บ ท ที่ 2 พ ที่ 2 พระพุ ท ธ คุณ DOU 11