ความบริสุทธิ์ของจิต : หน้า 48/194

พระองค์ทรงสอนไว้ในทางปรมัตถ์ว่า ธรรมดาจิตนั้นใส บริสุทธิ์อยู่เสมอ ซึ่งหมายความว่า จิตที่ไม่มีกิเลสผสม ส่วนพวกกิเลส เช่น โลภะฯ เรียกว่า เป็นของจรมา เมื่อมาพ้องพานจิต ก็ย้อมจิตให้เป็นไปตามสภาพอันชั่วช้าของ กิเลสนั้น ๆ จิตระคนด้วยราคะหรือโลภะ มีสีแดง ระคนด้วยโทสะ สีดำ ระคน ด้วยโมหะ ขุ่นเหมือนผมหรือน้ำล้างเนื้อ สิ่งเหล่านี้พระองค์ใช้ตา ธรรมกายมองเห็นจริง ๆ พวกเราเหล่าศาสนิกชน เมื่อเรียนภาวนาเพ่งถึงขนาด จะเห็นจริง ด้วยตนเอง การปฏิบัติกิจทางภาวนานั้นก็คือพยายามกลั่นเอากิเลสออก เสียจากจิตให้จิตบริสุทธิ์ อันได้ชื่อว่ากิริยาจิต กิริยาจิตเช่นนี้เป็นอัพยากฤต แล้วต่อนั้นไปจะเป็นจิตที่ควรแก่การทุกอย่าง บทขยายความ สำหรับย่อหน้านี้ขอให้มองว่าสิ่งที่น่าสนใจตรงนี้คือ ที่พระเดชพระคุณหลวงปู่บอกว่า ถ้าจิตระคนด้วยราคะ จิตก็จะมีสีแดง ถ้าระคนด้วยโทสะ จิตก็จะมีสีดำ ถ้าระคนด้วยโมหะ จิตก็ จะมีสีขุ่นเหมือนโคลนตมหรือน้ำล้างเนื้อ จิตกับกิเลสเป็นคนละอย่างกันไม่ใช่สิ่งเดียวกัน เหมือนร่างกายของเรากับเชื้อโรค เป็นคนละอย่างกัน ร่างกายของเรานั้นประกอบด้วยเลือดด้วยเนื้อก็อย่างหนึ่ง แล้วเชื้อโรคก็อีก อย่างหนึ่ง แต่โดยเหตุที่ว่าในทันทีที่เราเกิดมา ก็มีเชื้อโรคบางอย่างเข้าไปเกาะกินตัวเรา ตั้งแต่ อยู่ในท้องแม่ แทรกอยู่ในร่างกายของเราแล้ว จึงทําให้บางคนหลงเข้าใจผิดว่าเชื้อโรคต่าง ๆ เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับตัวเรา แต่ความจริงไม่ใช่ แยกกัน ในทำนองเดียวกัน กิเลสกับจิตใจของเราก็เป็นคนละอย่างกัน แต่ว่ากิเลสก็ได้สอด แทรกเข้ามาในใจตั้งแต่ตัวเรายังอยู่ในครรภ์มารดาแล้ว จึงทำให้มีผู้เข้าใจผิดคิดว่า กิเลสกับจิต เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แยกจากกันไม่ได้ จริง ๆ แล้วแยกกันได้ เพียงแต่ว่าจิตของคนเรา ถูกกิเลสห่อหุ้มตั้งแต่เกิด จิตก็เลยคุ้นกับกิเลสเหมือนกับปลาคุ้นน้ำปลากับน้ำนั้นคนละอย่างกัน ปลาก็ส่วนปลา น้าก็ส่วนน้ำ แต่ปลาอาศัยอยู่ในน้ำตั้งแต่เกิด เพราะฉะนั้น พอโยนปลาขึ้นมาบนบก ก็จะดิ้น พราด ๆ หาทางลงนาทันที ข้อนี้ฉันใดจิตกับกิเลสก็ฉันนั้น แต่กิเลสก็มีอยู่หลาย รูป แบบ ที่สำคัญมีอยู่ 3 ประการ คือ โลภะ โทสะ โมหะ บทที่ 2 พระพุ ท ธ คุณ DOU 39