พระพุทธคุณ : หน้า 26/194

ธรรมกายซึ่งมีลักษณะมหาบุรุษ ใสเป็นแก้ว และมีชีวิต มีเกตุดอกบัวตูม นั่งขัดสมาธิอยู่ ณ ศูนย์กลางกายของพระองค์ ธรรมกายแก้วอันมีชีวิตนี้ เรียกว่า “พุทธรัตนะ” คำว่า “พุทธ” แปลว่า ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน คำว่า “พุทธรัตนะ” ในที่นี้ จึงมีความหมายว่า ขณะนั้นพระองค์ทรงบรรลุภาวะที่เป็น รัตนะ ซึ่งเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน อันเป็นสภาวะแห่งการตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นับตั้งแต่จุดเริ่มต้นจนกระทั่งบรรลุโพธิญาณ คือ ปัญญาแห่งการตรัสรู้เป็น พระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น กินเวลานานถึง 20 อสงไขยกับแสนมหากัป เพราะเหตุนี้ คำว่า “อร” จึงกลายเป็นคำศักดิ์สิทธิ์ เพราะศักดิ์สิทธิ์อย่างนี้จึงถูก นำมาใช้บริกรรมภาวนาในขณะทำสมาธิว่า “สัมมา อะระหัง” การที่บุคคลใดสามารถทำให้ใจไกลจากกิเลสซึ่งเคยอิงอาศัยครอบงำอยู่เป็นเวลาช้านาน โดยที่กิเลสนั้นไม่สามารถย้อนกลับเข้ามาครอบง่าอีกเลย ย่อมแน่นอนเหลือเกินว่าบุคคลนั้น จะต้องมีคุณสมบัติวิเศษอื่นอีกมากมายเกิดขึ้นในตัว พระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็เช่นเดียวกันเมื่อพระทัยของพระองค์ไกลจากกิเลสแล้ว พระองค์ จึงทรงคุณวิเศษเหนือปุถุชนทั้งปวง ทำให้พระองค์ทรงมีเนมิตกนาม คือชื่อที่เกิดขึ้นเองตาม คุณวิเศษนั้นว่า “อรห นี่คือความหมายของ อรห์ ตามนัยที่ 1 ที่พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำท่านให้ไว้ พระธรรมเทศนา ประกอบด้วยตาทิโน เป็นผู้คงที่ ไม่หวั่นไหว หากจะมีของหอมมา ชโลมไล้พระวรกายซีกหนึ่ง และเอาของเหม็นมาชโลมซีกหนึ่ง พระหฤทัย และเปรียบได้อีก ของพระองค์ก็ไม่แปรผันหรือยินดียินร้ายประการใด สถานหนึ่งว่า อินทขีลูปโม พระทัยมั่นคงดังเสาเขื่อน ถึงจะมีพายุมาแต่จตุรทิศ ก็ไม่คลอน เมื่อเช่นนี้จึงมีนัยแปลได้อีกอย่างว่า เป็นผู้ควร คือเป็นผู้ที่เรา บ ท ที่ 2 พ ที่ 2 พระพุ ท ธ คุณ DOU 17