พระพุทธคุณ : หน้า 86/194

ในนิพพานตลอดเวลาทั้ง ๆ ที่ยังทรงมีชีวิตอยู่ ซึ่งเรียกว่า “นิพพานเป็น” (สอุปาทิเสสนิพพาน) และเมื่อตับขันธปรินิพพาน อายตนนิพพานอีกอย่างหนึ่ง ก็ดึงดูดธรรมกายของพระองค์เข้าสู่ นิพพานไป เรียกว่า “นิพพานตาย” (อนุปาทิเสสนิพพาน) พระองค์จึงได้ชื่อว่า “สุคโต” ผู้ไปสู่ แดนอันเกษม คือ นิพพาน และเพราะพระองค์ทรงดำเนินจิตข้างในไว้ดีแล้ว ทุกย่างก้าวอยู่ในอายตนนิพพานตลอด อวิชชาห่อหุ้มพระทัยของพระองค์ไม่ได้เลย ความสว่างจากภายในพระทัยของพระองค์ สามารถ พุ่งออกมาเต็มที่ จนทะลุกายเนื้อออกมา จึงปรากฏเป็นฉัพพรรณรังสีรุ่งโรจน์ จนแม้แต่สัตว์ต่างๆ ที่แลเห็นก็เกิดความตะลึงงงงัน หยุดนิ่งกันไปเป็นทิวแถว พระองค์จึงได้ชื่อว่า “สุคโต ผู้ทรง พระดำเนินงาม” อีกอย่างหนึ่ง และด้วยบุญบารมี ด้วยรัศมีของพระองค์ที่แผ่ออกมาจากพระทัยที่เข้าถึงธรรมกาย ซึ่งจรดอยู่ในนิพพานตลอดเวลา ทำให้พระองค์ไม่ว่าจะเสด็จไปถึงที่ใด ทั้งโรคภัยไข้เจ็บ ทั้งความเดือดร้อนพินาศวุ่นวาย ก็หมดฤทธิ์หมดอำนาจไม่เหลือเลย พระองค์จึงได้ชื่อว่า “สุคโต ผู้ไปสู่ที่ใด ก็ดีทีนั่น” 2.1.5 โลกวิทู พระธรรมเทศนา โลกวิทู แปลว่า รู้แจ้งซึ่งโลก โลก แบ่งออกเป็น 3 คือ สังขารโลก สัตวโลก โอกาสโลก โลกทั้ง 3 นี้ สมเด็จพระบรมศาสดาทรงรู้แจ้งหมด รู้ถึงความเป็นไป ของโลกเหล่านี้โดยละเอียดด้วย จึงได้พระนามว่า “โลกวิทู ค่าว่า “โลก” หมายความว่าเป็นทีก่อแห่งสัตว์ หรือนัยหนึ่งว่าเป็นที่ ก่อผลแห่งสัตว์ ซึ่งว่า เป็นที่ก่อแห่งสัตว์ก็คือ เป็นที่เกิดที่อยู่แห่งสัตว์ ที่ว่า เป็นที่ก่อผลแห่งสัตว์ ก็คือ เป็นที่ซึ่งสัตว์ได้อาศัยก่อกุศลและอกุศล ว่าโดย เฉพาะโลกมนุษย์เป็นที่มนุษย์อาศัยสร้างบุญ แล้วก็ได้ผลไปบังเกิดในสวรรค์ หรือบ่าเพ็ญบารมีแล้วส่งผลไปสู่นิพพาน ดั่งเช่น องค์สมเด็จพระศาสดา ในทางตรงข้ามถ้าสร้างบาปแล้วก็ได้ผลให้ได้ไปเกิดในนรก บ ท ที่ 2 ที่ 2 พระพุ ท ธ คุณ DOU 77