โครงสร้างของใจ : หน้า 56/194

รูปร่างเป็นดวงกลม ใส สะอาด บริสุทธิ์ ตั้งอยู่ที่กลางกลาย เหนือสะดือขึ้นมา 2 นิ้วมือ หรือที่ เรียกกันว่า ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 โครงสร้างของใจคนเราซ้อนกันเป็นชั้นๆ มีอยู่ 4 ชั้น คล้าย ๆ กับผลของมะพร้าวที่แบ่ง เป็นชั้น ๆ เข้าไปตั้งแต่เปลือกแข็ง เปลือกอ่อน กะลา และเนื้อมะพร้าว ส่วนขนาดแต่ละชั้น ของใจก็มีขนาดไม่เท่ากัน แถมยังมีหน้าที่เฉพาะแตกต่างกันอีกด้วย ขนาดของใจหรือเนื้อใจชั้นนอกของแต่ละคนก็ไม่เล็กไม่ใหญ่ โตเท่ากับ “เบ้าตา” ของตัวเอง ทำหน้าที่ “รับ” เปรียบได้กับชั้นเปลือกแข็งของมะพร้าว เนื้อใจชั้นที่ 2 โตเท่ากับลูกนัยน์ตาของเรา ทำหน้าที่ “จำ” เปรียบได้กับชั้นเปลือกอ่อน เนื้อใจชั้นที่ 3 โตเท่ากับลูกนัยน์ตาดำของเรา ทำหน้าที่ “คิด” เปรียบได้กับชั้นกะลา เนื้อใจชั้นที่ 4 โตเท่ากับแววตาดำของเรา ทำหน้าที่ “รู้” เปรียบได้กับชั้นเนื้อมะพร้าว ส่วนกลไกการทํางานของใจ ทั้ง 4 ขั้นตอน รับ จำ คิด รู้ จะเริ่มจากประสาทสัมผัส ต่าง ๆ ของกายก่อน คือ ๆ เมื่อมีรูปมากระทบตา ประสาทตาก็ส่งต่อไปให้ใจ ใจรับเอาไว้ เรียกว่า “เห็น” เมื่อมีเสียงมากระทบหู ประสาทหูก็ส่งต่อไปให้ใจ ใจรับเอาไว้ เรียกว่า “ได้ยิน” เมื่อมีกลิ่นมากระทบจมูก ประสาทจมูกก็ส่งต่อไปให้ใจ ใจรับเอาไว้เรียกว่า “ได้กลิ่น” เมื่อมีรสมากระทบลิ้น ประสาทลิ้นก็ส่งต่อไปให้ใจ ใจรับเอาไว้ เรียกว่า “ลิ้มรส” เมื่อมีสิ่งใดที่มากระทบกายประสาทกายก็ส่งต่อไปให้ใจ ใจรับเอาไว้เรียกว่า “โผฏฐัพพะ หรือสัมผัสทางกาย” นี่เป็นกลไกการทำงานขั้นตอนที่ 1 คือ “รับ” ซึ่งเกิดขึ้นที่เนื้อใจชั้นนอกสุด แต่แปลก อยู่ตรงที่ว่า ไม่ว่าอะไรก็ตามที่มาสัมผัสประสาทในตัวแล้ว เมื่อถูกส่งต่อไปที่ใจ ก็จะถูกเปลี่ยน ไปเป็นภาพให้ใจรับไว้ทั้งหมด เสียงก็ถูกเปลี่ยนให้เป็นภาพได้ กลิ่นก็ถูกเปลี่ยนให้เป็นภาพได้ รสก็ถูกเปลี่ยนให้เป็นภาพได้ สัมผัสทางกายก็ถูกเปลี่ยนให้เป็นภาพได้ อุปมาเหมือนกับ คลื่นไฟฟ้า ภาพที่เปลี่ยนเป็นคลื่นไฟฟ้า เมื่อเข้าไปในจอทีวี มันก็เปลี่ยนไปเป็นรูป เสียงที่ บทที่ 2 พระพุทธ คุณ DOU 47