ข้อความต้นฉบับในหน้า
บทขยายความ
พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำได้แปลคำว่า “วิชชาจรณสัมปันโน” ไว้ว่า พระองค์
ทรงถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ แล้วได้อธิบายให้พวกเราเข้าใจทั้งคำว่า “วิชชา” และคำว่า
“จรณะ” อย่างละเอียดลออชัดเจนดีเหลือเกิน ซึ่งไม่ยากสำหรับคนรุ่นหลังอย่างเรา ๆ ที่จะ
ทําความเข้าใจตามท่านได้ทัน เพราะท่านทั้งยกเรื่องราวตัวอย่าง ทั้งยกอุปมาอุปไมยขึ้นมา
ประกอบการอธิบาย ทำให้เราอ่านไปก็เห็นภาพตามไปด้วยเลยทีเดียว เพราะฉะนั้น จะไม่
อธิบายรายละเอียดอะไรอีก
แต่ก็จะสรุปภาพรวมให้พวกเราเห็นชัดเจนกันอีกครั้งก็แล้วกัน
ความถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะของพระองค์นี้ เป็นเหตุเป็นผลสืบเนื่องมาจาก
พระพุทธคุณ 2 ประการแรก คือ เพราะความที่พระองค์ทรงเข้าถึงธรรมกาย เป็นอรหัง
และสัมมาสัมพุทโธนี้เอง พระทัยของพระองค์จึงสว่างไสว ทรงเห็นโลกหมดทั่วทุกโลกด้วย
ตาธรรมกาย และทรงรู้สรรพสิ่งทั้งปวงตามความเป็นจริงด้วยญาณธรรมกาย จึงทำให้ทรงได้
“วิชชา” คือความรู้ที่สามารถกำจัดความมืดที่ปิดบังครอบงำสรรพสัตว์ทั้งหลายไม่ให้รู้เห็น
ความจริงของชีวิตไปเสียได้
ความมืดที่ปิดบังสัตวโลกไว้ก็คือ ขันธ์ 5 จึงเท่ากับบอกว่า เพราะพระองค์เข้าถึง
ธรรมกาย จึงทรงไปพบความลับของขันธ์ 5 ว่า นี่แหละคือตัวการสำคัญที่ปิดบังสัตวโลก
ทุกประเภทให้หลง ยึดมั่นถือมั่นเอาว่า ขันธ์ 5 (รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ) นั้น เป็น
ตัวเป็นตนที่แท้จริง จึงทําให้สัตวโลกทั้งหลายเข้าไม่ถึงธรรมกาย ก็เลยไม่ได้ “วิชชา” ทําให้ต้อง
เวียนว่ายตายเกิดกันไม่รู้จักจบจักสิ้นอย่างนี้
แต่เพราะพระองค์ทรงเข้าถึงธรรมกาย จึงทรงเห็นความจริงชัดเจน แล้วประกาศ
เปรี้ยงออกมาเลยว่า ขันธ์ 5 ไม่ใช่ตน ในขณะที่ใคร ๆ ยึดว่าใช่ และเพราะใคร ๆ ไปยึดเอาว่า
ร่างกายนี้เป็นตัวเรา เวลาโดนเขาตบหน้าฉาดเดียว ชาตินี้ทั้งชาติฝังใจเจ็บไม่มีลืม ทั้ง ๆ ที่เวทนา
คือ ความเจ็บตรงนั้น หายไปตั้งนานแล้ว แต่เพราะความที่ผูกใจเจ็บ ไปคิดว่าขันธ์ 5 เป็นตัวเรา
ผ่านไปแล้ว 5 ปี 10 ปี ก็ยังไม่หายเจ็บ ความโกรธก็เลยหุ้มใจมีดไปหมด
เมื่อพระองค์ทรงเข้าถึงธรรมกายที่เป็นของจริงแท้แน่นอน จึงทรงทราบว่าขันธ์ 5 นั้น
ยังตกอยู่ในไตรลักษณ์ ทำไมจึงทราบ ก็เพราะทรงเอาธรรมกายเข้ามาเปรียบ ธรรมกายเป็น
ธรรมขันธ์ ไม่ตกอยู่ในไตรลักษณ์ พอเปรียบเข้าอย่างนี้ ก็ทรงทราบทันทีเลย ว่าขันธ์ 5 นี้ไม่ใช่
ตวตน
บ ท ที่ 2 พ
1 2 พระพุ ท ธ คุณ
DOU 73