ข้อความต้นฉบับในหน้า
อรรถกถาสังฆาฏิสูตร
1
(พระสูตรว่าด้วยผู้ประพฤติธรรมอยู่ไกลเหมือนอยู่ใกล้พระองค์)
“บทว่า โส อารกาว มยุห์ อนุญฺจ ตสฺส ความว่า ภิกษุนั้น เมื่อไม่บำเพ็ญปฏิปทา
ที่เราตถาคตกล่าวแล้วให้บริบูรณ์ ก็ชื่อว่า เป็นผู้อยู่ไกลเราตถาคตทีเดียว เราตถาคต ก็ชื่อว่า
อยู่ไกลเธอเหมือนกัน ด้วยคำนี้ พระองค์ทรงแสดง การเห็นพระตถาคตเจ้า ด้วยมังสจักษุก็ดี
การอยู่รวมกันทางรูปกายก็ดี ไม่ใช่เหตุ (ของการอยู่ใกล้) แต่การเห็นด้วยญาณจักษุเท่านั้น
และการรวมกันด้วยธรรมกายต่างหาก เป็นประมาณ (ในเรื่องนี้) ด้วยเหตุนั้น พระผู้มี-
พระภาคเจ้า จึงได้ตรัสไว้ว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะว่าภิกษุนั้นไม่เห็นธรรมเมื่อไม่เห็นธรรม
ก็ไม่เห็นเราตถาคต. ในคำว่า ธมฺม น ปสฺสติ นั้น มีอธิบายว่า โลกุตรธรรม 9 อย่าง ชื่อว่า ธรรม
ก็เธอไม่อาจจะเห็นโลกุตรธรรมนั้นได้ ด้วยจิตที่ถูกอภิชชาเป็นต้นประทุษร้ายเพราะไม่เห็น
ธรรมนั้น เธอจึงชื่อว่า ไม่เห็นธรรมกาย สมจริงตามที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ตรัสไว้ว่า
ดูก่อนวักกลิ ผู้ใดแล เห็นธรรม ผู้นั้นก็เห็นเราตถาคต ผู้ใดเห็นเราตถาคต ผู้นั้น ก็เห็นธรรม
ดังนี้ และว่า เราตถาคตเป็นพระธรรม เราตถาคตเป็นพรหมดังนี้ และว่า เป็นธรรมกายบ้าง
เป็นพรหมกายบ้าง ดังนี้ เป็นต้น...”
อรรถกถาชันตาเถรีคาถา
พ
2
“หิศัพท์ในบาทคาถาว่า ทิฏฺโฐ หิ เม โส ภควา มีความว่า เหตุประกอบความว่า เพราะ
พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์นั้น เป็นธรรมกาย เป็นพระสัมมาสัมพุทธะ อันข้าพเจ้า
เห็นแล้วด้วยการเห็นอริยธรรมที่ตนได้บรรลุแล้ว ฉะนั้นร่างกายนี้จึงมีในที่สุด ด้วยว่า
พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าและพระอริยอื่น ๆ ย่อมชื่อว่า ข้าพเจ้าเห็นแล้ว ด้วยการเห็นอริยธรรม
ไม่ใช่ด้วยเพียงรูปกาย เหมือนอย่างที่ตรัสว่า ดูก่อนวักกลิ ผู้ใดแลเห็นธรรม ผู้นั้นย่อมเห็นเรา
และว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้สดับแล้ว เป็นผู้เห็นอริยสัจดังนี้ เป็นต้น....”
1
2
พระสูตร และ อรรถกถา แปล ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ เล่มที่ 1 ภาคที่ 4.
(หน้า 583) : มหามกุฏราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมป์, 2525.
พระสูตร และ อรรถกถา แปล ขุททกนิกาย เถรีคาถา เล่มที่ 2 ภาคที่ 4
(หน้า 48-49) : มหามกุฏราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมป์, 2525.
150 DOU พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ