พระโสดาบัน : หน้า 130/194

เมื่อเห็นและรู้ทันกิเลสทั้ง 3 ประการ ได้ด้วยตาธรรมกายอย่างชัดเจนเช่นนี้แล้ว ธรรมกายก็ตกศูนย์เป็นดวงใส วัดเส้นผ่าศูนย์กลางได้ 5 วา แล้วศูนย์นั้นก็กลายเป็นธรรมกาย ขยายขนาดองค์ใหญ่ขึ้น หน้าตักกว้าง 5 วา สูง 5 วา เรียกว่า “ธรรมกายพระโสดา” สามารถ ฆ่ากิเลสทั้ง 3 ประการคือ สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา และสีลัพพตปรามาสได้ขาดจากใจ บุคคลผู้ ปฏิบัติได้ดังนี้ จากสมมุติสงฆ์หรือพระปุถุชนลูกชาวบ้านธรรมดา ก็กลายเป็นพระอริยสงฆ์ ระดับต้น เรียกว่า “พระโสดาบัน” พระอริยสงฆ์ซึ่งเป็นพระโสดาบันแล้ว ย่อมมีความไม่ประมาทเป็นธรรมดา ท่านย่อม พยายามฝึกเข้าฌานให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไปอีก ทั้งอนุโลมและปฏิโลม เมื่อท่านชำนาญในการเข้าฌาน ในระดับที่สูงขึ้นดีแล้ว จากนั้นธรรมกายพระโสดาย่อมเข้าฌานทั้งอนุโลมและปฏิโลม 7 ครั้ง แล้วพิจารณาอริยสัจ 4 ในกายทิพย์ (ซึ่งเห็นได้ยากกว่าอริยสัจในกายมนุษย์) ตามวิธีการเดียว กับที่กล่าวมาแล้วข้างต้นนั้น เมื่อถูกส่วนเข้าย่อมเห็นอริยสัจ 4 ในกายทิพย์ได้ชัดเจน รวมทั้งเห็น กามราคะและพยาบาทซึ่งเป็นกิเลสหยาบอีก 2 ประการ ที่ห่อหุ้มใจของมนุษย์และทิพย์ อย่างชัดเจนว่า 1. กามราคะ เป็นเหตุทำให้กำหนัดยินดีในวัตถุกามและกิเลสกาม 2. พยาบาท เป็นเหตุทำให้ผูกใจเจ็บแค้นและพยายามแก้แค้น กิเลสทั้ง 2 ประการนี้ เป็นผลให้ทั้งมนุษย์และเทวดานางฟ้าทั้งหลาย ต่างหมกมุ่นอยู่ในกาม และถ้าหากไม่ได้ วัตถุกามอย่างใจปรารถนาก็จะเคืองแค้น คิดติดตามจองล้างจองผลาญกัน เมื่อตาธรรมกายพระโสดาเห็นชัดเจนเช่นนั้นแล้ว ทั้งกามราคะและพยาบาทในใจของ กายทิพย์ก็ถูกทำลายไป เหมือนกับดวงอาทิตย์ยามเที่ยงกำจัดความมืดที่ห่อหุ้มโลกให้หมดไป ฉะนั้น แล้วธรรมกายพระโสดาก็ตกศูนย์ วัดเส้นผ่าศูนย์กลางได้ 10 วา ไม่ช้าศูนย์กลางนั้น ก็กลับเป็นธรรมกายหน้าตัก 10 วา สูง 10 วา ชื่อว่า “พระสกทาคามี” พระภิกษุโสดาบัน รูปนั้นก็เลื่อนเป็นพระอริยเจ้าในระดับสูงขึ้นมาอีก 1 ชั้น เป็นพระสกทาคามีบุคคลในพระพุทธ- ศาสนา สามารถกำจัดสักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส ได้เด็ดขาด รวมทั้งทำให้ราคะ และพยาบาทเบาบางลงไปมาก โดยทํานองเดียวกันกับเบื้องต้นธรรมกายพระสกทาคามีเข้าฌานโดยอนุโลมและปฏิโลม 7 ครั้ง แล้วพิจารณาอริยสัจในกายรูปพรหม เมื่อถูกส่วนเห็นชัดเจนดีแล้ว ธรรมกาย บทที่ 4 พ ร ะ สั ง ฆ คุณ พระ DOU 121