ข้อความต้นฉบับในหน้า
ใสเหมือนกระจกเงาส่องหน้า นี่เป็นปฐมฌาน แล้วกายธรรมนั่งบนนั้น ดังนี้
เรียกว่า กายธรรมเข้าปฐมฌาน
แล้วเอาตาธรรมกายที่นั่งบนฌานนั้น เพ่งดูดวงธรรมที่ศูนย์กลาง
กายทิพย์ เห็นเป็นดวงใส แล้วขยายส่วนเท่ากันนั้น ธรรมกายน้อมเข้าฌานที่ 2
นั้น แล้วฌานที่ 1 ก็หายไป ฌานที่ 2 มาแทนที ธรรมกายนั่งบนนั้น นี้ชื่อว่า
ธรรมกายเข้าฌานที่ 2 ทำนองเดียวกันนั้นต่อ ๆ ไปในกายรูปพรหม
กายอรูปพรหม (นี่เป็นส่วนรูปฌาน)
ต่อจากนี้ไปให้ใจธรรมกายน้อมไปว่าละเอียดกว่านี้มี ฌานที่ 4 ก็หายไป
ฌานที่ 5 เกิดขึ้นแทนที่เรียกว่า “อากาสานัญจายตนะ” (ใสสว่าง)
เมื่อธรรมกายนั่งอยู่บนฌานที่ 5 ดังนี้แล้ว ใจธรรมกายน้อมไปว่า
ละเอียดกว่านี้มีอีก ฌานที่ 5 ก็หายไป ฌานที่ 6 เข้ามาแทนที่เรียกว่า
“วิญญาณัญจายตนะ” (ใสยิ่งกว่านั้น)
ธรรมกายนั่งอยู่บนฌานที่ 6 แล้วนั้น ใจกายธรรมน้อมไปอีกว่าละเอียด
กว่านั้นมี ฌานที่ 6 ก็หายไป ฌานที่ 7 มาแทนที่เรียกว่า อกิญจัญญายตนะ”
(ใสยิ่งขึ้นไปอีก)
ธรรมกายนั่งอยู่บนฌานที่ 7 นั้นแล้ว ใจธรรมกายก็น้อมไปอีกว่า
ละเอียดกว่านี้มีอีก ฌานที่ 8 ก็บังเกิดขึ้นทันทีเรียกว่า “เนวสัญญานา
สัญญายตนะ” รู้สึกละเอียดจริง ประณีตจริง
นี้เรียกว่า เข้าฌานที่ 1-8 โดยอนุโลม
แล้วย้อนกลับจับแต่ฌานที่ 8 นั้นถอยลงมาหาฌานที่ 7-6-5-4-3-
2-1 เรียกว่า “ปฏิโลม” ทำดังนี้ 7 หน ธรรมกายจึงคงไปอยู่บนฌานที่ 8
ในระหว่างเข้าฌานนั้น ตั้งแต่ 1 ถึง 8 นั้น ตาธรรมกายดูทุกขสัจ เห็นชัดแล้วดู
สมุทัยสัจ เห็นชัดแล้วดูนิโรธสัจ เห็นชัดแล้วดูมรรคสัจ เมื่อถูกส่วนเข้า
ธรรมกายตกศูนย์เป็นดวงใส วัดผ่าศูนย์กลางได้ 5 วา ในไม่ช้าศูนย์นั่น
กลายกลับเป็นธรรมกาย หน้าตัก กว้าง 5 วา สูง 5 วา นี่เป็นพระโสดาแล้ว
แล้วธรรมกายโสดานั้นเข้าฌาน แล้วพิจารณาอริยสัจ 4 ในกายทิพย์
ทำนองเดียวกับที่กล่าวมาแล้วนั้น เมื่อถูกส่วนธรรมกายโสดาตกศูนย์
บทที่ 4 พ ร ะ สั ง ฆ คุณ
พระ
DOU 115