การทำงานของใจ : หน้า 57/194

เปลี่ยนเป็นคลื่น เมื่อเข้าไปในเครื่องทีวี เข้าไปในวิทยุก็กลับมาเป็นเสียงได้อีก คือสามารถ จะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาได้ เพราะฉะนั้นรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส และธรรมารมณ์ทั้งหลายจึง เปลี่ยนไปเป็นภาพได้ทั้งหมด ดังนั้นพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ท่านจึงใช้คำว่า “เห็น” (ภาพ) แทนคำว่า “รับ” เนื้อใจชั้นที่ 1 เมื่อรับแล้ว ก็ส่งต่อไปยังเนื้อใจขั้นที่ 2 ซึ่งอยู่ลึกกว่า เบา โปร่ง โล่ง และ ประณีตมากกว่า ทําหน้าที่บันทึกไว้เป็นภาพทั้งหมด เหมือนกับวิดีโอที่สามารถบันทึกภาพไว้ได้ การบันทึกนี้ก็คือ “จ๋า” ทำให้มนุษย์สามารถจำสิ่งต่าง ๆ ได้ เมื่อเนื้อใจชั้นที่ 2 จําไว้ได้แล้ว ก็ส่งต่อไปยังเนื้อใจขั้นที่ 3 ซึ่งทําหน้าที่ “คิด” แยกแยะ หาเหตุ หาผลตามแต่ข้อมูลที่ได้รับเข้ามา เมื่อคิดแยกแยะหาเหตุผลแล้ว ก็ส่งต่อไปยังเนื้อใจชั้นที่ 4 ที่อยู่ลึกกว่า เบา โปร่ง โล่ง และประณีตมากยิ่ง ๆ ขึ้นไปอีก ทำหน้าที่ตัดสินใจ สรุปข้อมูลที่ได้รับมาทั้งหมด เป็น “รู้” ซึ่งความรู้นี้ จะถูกนำไปใช้เป็นความเชื่อ หรือเป็นทิฏฐิต่อไปข้างหน้า แต่การที่จะรับ จ๋า คิด รู้ ได้ถูกต้องหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับข้อมูลที่ได้รับมา ถ้ารับมาถูก ก็จะจำถูก คิดถูก และรู้ถูกตรงตามความเป็นจริง แต่ถ้ารับมาผิด ก็จะจำผิด คิดผิด และรู้ผิดไป จากความเป็นจริงด้วยเช่นกัน ทำนองเดียวกับเวลาที่เราไม่สบาย จะมีอาการปวดหัว ตัวร้อน และรู้สึกไม่ค่อยอยาก รับประทานอาหาร แม้ว่าอาหารจะอร่อยสักปานใด แต่เมื่อเข้าปากแล้ว เพราะความที่เป็นไข้ อาหารที่ว่าอร่อยก็เลยพาลไม่มีรสชาติไปได้เหมือนกัน หรือในขณะที่อารมณ์ไม่ดี หรือกำลังโกรธใครอยู่ แม้พูดดี ๆ ด้วย ก็ฟังไม่ค่อยจะเข้าหู หาว่าพูดจาเยาะเย้ยถากถางบ้าง เหน็บแนมบ้าง ก็คิดไปต่าง ๆ นานา หรือเมื่ออยู่ในที่มืด ๆ เห็นเชือกวางอยู่บนพื้น ก็อาจเข้าใจว่า เป็นงู ครั้นแสงสว่างจ้าไป ตาก็พร่าแสบตา มองไม่ถนัดเสียอีก หรืออยู่ใกล้เกินไป ก็จะเบลอ ๆ มองไม่เห็น เหมือนผง เข้าตา ครั้นอยู่ไกลเกินไป ต้องเพ่งต้องจ้อง การเห็นก็ผิดพลาดไปได้ง่าย หรือแม้แต่ขณะขับรถ ผ่านไปเร็ว ๆ เห็นหมูข้างทางก็อาจมองเห็นเป็นสุนัขไปได้อีกเหมือนกัน 48 DOU พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ