พระพุทธคุณ : หน้า 95/194

พระองค์จึงเสด็จไปยังอาศรมแห่งอุรุเวลกัสสปะ ตรัสขออาศัยพัก สักราตรีหนึ่งที่โรงเพลิง อุรุเวลกัสสปะว่าที่นั่นมีพญานาคพิษร้ายอยู่ตัวหนึ่ง พระองค์ว่าไม่เป็นไร ก็เสด็จประทับอยู่ที่นั่น ครั้นตกเวลากลางดึกพญานาคสำแดงพิษ หรือเรียกว่าพ่นพิษทำร้าย พระองค์ แต่พระองค์ทรงดำรงพระสติเฉพาะหน้าต่อพระกัมมัฏฐานภาวนานุโยค ประมวลมาซึ่งอิทธาภิสังขารสำแดงเตโชกสิณ สมาบัติบันดาลให้เป็นเปลวเพลิง ยังพญานาคให้พ่ายแพ้ด้วยฤทธิ์ของพระองค์แล้ว ให้ขดตัวอยู่ในบาตรเอาไปให้ อุรุเวลกัสสปะกับบริวารดู แต่อุรุเวลกัสสปะก็ยังไม่เลื่อมใส ยังถือทิฏฐิว่าตนเป็นอรหันต์อยู่ พระองค์ก็ทรงแสดงอีกหลายประการ ตลอดจนแสดงจงกรม คือเดินอยู่บนน้ำแล้ว เหาะขึ้นบนอากาศ แล้วเลื่อนลอยลงมาสู่เรือของอุรุเวลกัสสปะและบริวาร ที่ไปดูอยู่นั้น แล้วในที่สุดจึงชี้แจงให้พวกอุรุเวลกัสสปะรู้ตัวว่า ทางที่พวกเธอ ปฏิบัติอยู่นั้นมิใช่ทางที่จะบรรลุมรรคผล พวกเธอยังไม่ใช่พระอรหันต์ อุรุเวลกัสสปะได้สดับพระพุทธฎีกาก็ละทิฏฐิซบเศียรลงแทบ ฝ่าพระบาทพระองค์ ขอบรรพชาอุปสมบทในสำนักพระองค์ ลำดับนั้นแล้ว นทีกัสสปะ และคยากัสสปะผู้เป็นน้องของอุรุเวลกัสสปะ ซึ่งต่างก็มีบริวารและ เป็นคณาจารย์ตั้งอาศรมอยู่ถัด ๆ กันไปตามลำดับของลำน้ำเนรัญชราทางใต้ ทราบเรื่องราวขึ้นก็พากันเลื่อมใส มาขอบรรพชาอุปสมบทในสำนักพระองค์ หมดสิ้น ดังนี้พระองค์จึงเป็นผู้ฝึกสอนอย่างดีเลิศ ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน จึงได้ พระนามว่า “อนุตฺตโร ปุริสทมฺมสารถี” บทขยายความ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงได้รับคำยกย่องว่า เป็นนักฝึกคนที่ยอดเยี่ยมอย่างที่ไม่มีใคร จะมาเสมอเหมือนอีกแล้ว ซึ่งพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำก็ได้ยกตัวอย่างการฝึกสอนของ พระองค์มาเล่าให้พวกเราฟังทำให้เห็นภาพชัดเจนดีว่าเหตุที่พระองค์ทรงสามารถฝึกคนได้อย่างนี้ ก็เพราะความรู้แจ้งโลกของพระองค์ที่กล่าวมาแล้วนั่นแหละ ก็ทำไมจะฝึกไม่ได้ล่ะ ในเมื่อหาก พระองค์ทรงพบใครแล้วพระองค์ทรงระลึกชาติไปเห็นนิสัยใจคอของเขาซึ่งสั่งสมกันมากี่ภพกี่ชาติ ไปรู้พฤติกรรมของเขาทั้งหมด ไม่ว่าเคย กิน อยู่ เกิด ตายมาอย่างไร แม้ความคิดความอ่านที่อยู่ ในใจขณะนั้น ก็ปิดบังพระองค์ไม่ได้ เพราะฉะนั้นพระองค์จึงทรงฝึกคนฝึกสรรพสัตว์ได้ดั่งพระทัย 86 DOU พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ