หลักฐานธรรมกายในคัมภีร์เถรวาท : หน้า 155/194

บทที่ 5 หลักฐานธรรมกายในคัมภีร์เถรวาท 5.1 ธรรมกายในพระไตรปิฎก กร พระสูตร และ อรรถกถา แปล ขุททกนิกาย อปทาน เล่มที่ ๘ ภาคที่ ๑ มหามกุฏราชวิทยาลัยโมฆระบรมราชูปถัมภ์ เนื้อนวโรกาส ครบ ๒๐๐ ปี แห่งพระราชวงศ์ ทรี กรุงรัตนโกสินทร์ ตรา ๒๕๐๕ พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สหเสนาสนะกับ 424 กำลัง เป็นราชาของหมู่เนื้อ มีปกติประพฤติข่มขี่ครอบงำ ซึ่งเป็นผู้เดียวเที่ยวไปเช่นกับนอนาคฉะนั้น ท่านเจริญเมตตาวิมุตติ กรุณาวิมุตติ มุทิตาวิมุตติ และ ลุงมาขาวิมุตติทุกเวลา ไม่พิโรธสัตว์โลกทั้งปวง ซึ่งเป็น ผู้เดียวเที่ยวไปเช่นกับผมแรกฉะนั้น ท่าและราคะ โทสะ และโมรณะ ทำลายสังโยชน์ทั้งหลาย เสีย ไม่สะดุ้งในเวลาสิ้นชีวิต ที่เป็นผู้เดียวเที่ยวไปเช่นกัน ชนทั้งหลาย มีเหตุเป็นประโยชน์ จึงคบหาสมาคมกัน มิตรทั้งหลายไม่มีเหตุ พบได้มากในวันนี้ มนุษย์ทั้งหลายมี หากมองประโยชน์ตน เป็นคนไม่สะอาด ซึ่งเป็นผู้เดียว เที่ยวไปเช่นกันกระนั้น นักปราชญ์เหล่าใดมีศีลบริสุทธิ์ มีปัญญาหมดอดดี มีจิต คืน ประกอบความเพียร เจสสนา มีปกติเห็นธรรม พิเศษ รู้แจ้งธรรมอันประกอบด้วยองค์มรรค และโพชฌงค์ เจริญทวิโมกข์ นิมิตตวิโมกข์ และเป็นต วิโมกข์ ไม่บรรลุความเป็นพระสาวกในศาสนาของพระขึ้นเจ้า นักปราชญ์เหล่านั้นย่อมเป็นพระสามภูปัจเจกชนเจ้า มีธรรมใหญ่ มีธรรมกายมาก มีจิตเป็นอิสระ ข้ามท้อง ทุกข์ทั้งปวงได้ มีใจเบิกบาน มีปกติเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง รูปมาดังราชสีห์ อุปมาดังนะแรกนะนั้น “ธรรมกาย” ในพระไตรปิฎก มีปรากฏอยู่ 4 พระสูตร ดังนี้ พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค อัคคัญญสูตร เรื่อง วาเสฏฐภารทวาชะ 1 “...[55] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อน วาเสฏฐะและภารทวาชะ เธอทั้งหลายแล มีชาติต่างกัน มีชื่อต่างกัน มีโคตรต่างกัน ออกจากเรือนมาบวช เป็นบรรพชิต ถูกเขาถามว่า ท่านเป็นพวกไหนดังนี้ จึงตอบเขาว่า พวกเราเป็นพวกพระสมณะศากยบุตรดังนี้. ดูก่อน วาเสฏฐะและภารทวาชะ ก็ผู้ใดและมีศรัทธาในพระตถาคต ตั้งมั่นเกิดแต่มูลราก ตั้งมั่นอย่างมั่นคง 1 พระสูตร และ อรรถกถาแปล ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค เล่มที่ 3 ภาคที่ 1. (หน้า 150) : มหามกุฏราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมป์, 2525. 146 DOU พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ