ข้อความต้นฉบับในหน้า
เข้าใจง่ายกว่านี้ก็ว่า ผู้ใดเห็นดวงธรรมที่ว่านี้ ผู้นั้นเห็นพระพุทธเจ้า หรือ
อีกอย่างหนึ่งว่า “ผู้ใดเห็นธรรมกาย ผู้นั้นเห็นพระพุทธเจ้า”
ย
ทําไมจึงหมายความเช่นนั้น ก็เพราะว่าขณะนั้นพระวักกลิก็อยู่ใกล้ ๆ
กับพระองค์ หากจะแลดูด้วยลูกตาธรรมดา ทำไมจะไม่เห็นพระองค์ เพราะ
ไม่ปรากฏว่าพระวักกลิ นตาพิการ เมื่อเช่นนี้ไฉนพระองค์จะตรัสเช่นนั้นเล่า
ที่ตรัสเช่นนั้นจึงตีความหมายได้ว่า ที่แลเห็นด้วยตาธรรมดานั้น เป็น
แต่เปลือกของพระองค์ คือ กายพระสิทธัตถะที่ออกบวช ซึ่งมิได้อยู่ใน
ความหมายแห่งคำว่า “เรา” และยังตรัสว่าเป็นกายที่เปื่อยเน่าด้วย นั่นคือ
กายพระสิทธัตถะที่ออกบวชซึ่งเป็นกายภายนอกนั่นเอง
คำว่า “เรา” ในที่นี้จึงสันนิษฐานได้ว่า หมายถึงกายภายใน ซึ่ง
ไม่ใช่กายเปื่อยเน่า
กายภายในคืออะไรเล่า ก็คือ “ธรรมกาย” นั่นเอง
จะเห็นได้อย่างไร ข้อนี้ตอบไม่ยาก เมื่อได้บำเพ็ญกิจถูกส่วนแล้ว ท่าน
จะเห็นด้วยตาของท่านเอง คือเห็นด้วยตาธรรมกาย ไม่ใช่ตาธรรมดา
พระดำรัสของพระองค์ดังยกขึ้นกล่าวมานั้น เป็นปัญหาธรรมมีนัยลึกซึ้งอยู่
อันผู้ที่มิได้ปฏิบัติธรรมแล้วเข้าใจได้ยาก แต่ถ้าผู้ที่ปฏิบัติได้แล้ว จะตอบปัญหา
นี้ได้ด้วยตนเองอย่างง่ายดายไม่ต้องไปถามใคร
ธรรมกาย มีสีใสเหมือนแก้วจริง ๆ จึงได้ชื่อว่า “พุทธรัตนะ”
ๆ
ธรรมทั้งหลาย
งหลายที่กลั่นออกจากหัวใจธรรมกายจึงได้ชื่อว่า “ธรรมรัตนะ
ธรรมรัตนะคือหัวใจธรรมกายนั้นเอง
ดวงจิตของธรรมกายนั้นได้ชื่อว่า “สังฆรัตนะ”
,"
นี่แหละที่ว่า พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ทั้ง 3 ประการนี้ เกี่ยวเนื่อง
เป็นอันเดียวนั้นเกี่ยวกันอย่างนี้ จะพรากจากกันไม่ได้ ผู้ใดเข้าถึงพุทธรัตนะ ก็ได้
ชื่อว่า เข้าถึงธรรมรัตนะ สังฆรัตนะด้วย
การเข้าถึงรัตนะ 3 ดังกล่าวมานี้ จะเข้าถึงได้อย่างไร เพียงแต่เลื่อมใส
นับถือ ยังไม่เรียกว่า “เข้าถึง” แม้จะท่องบ่นน้อมใจระลึกถึงก็ยังไม่เรียกว่า
บทที่ 4 พ ร ะ สั ง ฆ คุณ
พระ
DOU 137