อินทรีย์แก้ว : หน้า 186/194

จากหนังสือ “ทิพยอำนาจ” เรียบเรียงโดย พระอริยคุณาธารผู้เชี่ยวชาญทั้งภาค ปริยัติและปฏิบัติแห่งวัดเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น ในปีพุทธศักราช 2493 ท่านได้กล่าวถึง ธรรมกาย ไว้ในหัวข้อ อินทรีย์แก้ว ซึ่งชี้ให้เห็นว่า ความเห็นในเรื่อง ธรรมกาย หรือ พระธรรมกายนี้ เป็นความเห็นของฝ่ายเถรวาทมานานแล้ว ซึ่งท่านก็ยอมรับว่าเป็น “ความรู้ ลึกลับในพระธรรมวินัย” คือรู้ว่ามีอยู่ แต่รายละเอียดยังไม่แจ่มชัด จัดเป็นหลักฐานที่กล่าวโดย พระสงฆ์เถรวาท ถึงเรื่อง ธรรมกาย ในแง่ของปริยัติที่ร่วมสมัยที่สุด นอกเหนือจากที่พระเดช พระคุณหลวงปู่วัดปากนํ้าและเหล่าศิษย์ได้อธิบายไว้ รายละเอียดทั้งหมดในหัวข้ออินทรีย์แก้ว มีดังนี้ “ก่อนจบบทนี้ จะพูดถึงอินทรีย์แก้ว ซึ่งได้พูดแย้มไว้หลายแห่งมาแล้ว พอเป็นแนว ศึกษาค้นคว้าของนักศึกษาพระพุทธศาสนา หวังว่าจะเป็นเรื่องที่สนใจอยากทราบเป็นแน่ ปกรณ์ฝ่ายมหายานหรืออุตตรนิกาย เขาแบ่งภาคพระพุทธเจ้า เป็นหลายชั้น เช่น (1) พระอาทิพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าเที่ยงแท้มีพระรัศมีรุ่งเรืองที่สุดหาเขตจำกัดมิได้ ไม่มีเบื้องต้นและเบื้องปลาย เป็นอยู่ชั่วนิรันดร. (2) พระฌานิพุทธเจ้า ได้แก่ พระนิรมานกายที่ทรงเนรมิตบิดเบือนขึ้นด้วยอำนาจ ฌานสมาบัติ มีพระรัศมีรุ่งเรือง มิใช่พระพุทธเจ้าที่มาตรัสรู้โปรดสัตว์ในโลก (3) พระมานุสีพุทธเจ้า ได้แก่ พระพุทธเจ้าซึ่งมาตรัสรู้โปรดสัตว์ในโลก มีพระกายใน ความเป็นมนุษย์อย่างสามัญมนุษย์ทั้งหลาย แต่เป็นพระกายดีวิเศษกว่าของมนุษย์สามัญ มีพระฉัพพรรณรังสีรัศมีพระกายแผ่ซ่านออกข้างละวา ส่วนปกรณ์ของฝ่ายทักษิณนิกายหรือเถรวาท (คือฝ่ายเรา) ท่านโบราณาจารย์ ก็แบ่ง พระกายของพระพุทธเจ้าเป็น 3 ภาค เช่นเดียวกัน แต่เรียงลำดับจากต่ำไปหาสูง เมื่อเทียบดูแล้ว ก็จะเห็นว่าคล้ายคลึงกันคือ (1) พระรูปกาย เป็นพระกายซึ่งเอากำเนิดจากพระพุทธบิดา พระพุทธมารดา ที่เป็น มนุษย์ธรรมดา ประกอบด้วยธาตุทั้ง 4 เหมือนกายของสามัญมนุษย์ เป็นแต่บริสุทธิ์สะอาด สวยงาม พระฉวีวรรณเปล่งปลั่งเกลี้ยงเกลากว่ากายของมนุษย์สามัญ เป็นวิบากขันธ์สำเร็จแต่ พระบุญญาบารมี บทที่ 5 ห ลั ก ฐ า น ธ ร ร ม ก า ย ในคัมภีร์เถรวาท DOU 177