ข้อความต้นฉบับในหน้า
ธรรมกายกลับมา เป็นผลให้ชาวโลกสามารถปราบกิเลสที่ทั้งหมักดอง ห่อหุ้ม ครอบงำา กัดกร่อน
บีบคั้น บังคับใจจนสิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ พ้นจากความทุกข์ในการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารได้
เราก็ยากที่จะหาสิ่งใดที่มีคุณค่าเพียงพอที่จะตอบแทนพระคุณของท่านได้ตรงตามความรู้สึก
ตรงตามจิตสํานึกที่เราซาบซึ้ง
แต่ด้วยกำลังสติปัญญาที่เราพอมีอยู่ก็พอจะทำให้เรามองออกว่า การจะบูชาคุณของท่าน
ในยามที่ท่านได้ล่วงลับไปแล้วได้อย่างดีที่สุดก็คือ การที่ตัวเราเอง ผู้อยู่ในฐานะที่เป็นลูกศิษย์
หลานศิษย์ของท่าน ตั้งใจฝึกฝน พากเพียร ทุ่มเท จนสามารถปฏิบัติธรรมได้เข้าถึงธรรมกาย
ภายใน และอาศัยธรรมกายที่เข้าถึงไปปราบกิเลสที่หมักดอง ห่อหุ้ม ครอบงำ กัดกร่อน บีบคั้น
ใจของเราได้หมดสิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ
เพราะสิ่งเหล่านี้ในสมัยที่พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำท่านมีชีวิตอยู่นั้น ท่าน
ให้ความสำคัญในเรื่องนี้ ยิ่งกว่าชีวิตของท่านเองเสียอีก จนปรากฏเป็นประวัติศาสตร์ชีวิต
ของท่านว่า แม้ว่าบางครั้งท่านต้องได้รับทุกขเวทนาเพราะอาพาธ ล้มป่วยลง ท่านก็ยังไม่
ยอมที่จะหยุดพร่ำสอนบรรดาลูกศิษย์ลูกหาของท่านแม้แต่น้อย ด้วยปรารถนาที่จะเห็น
ลูกศิษย์ได้เข้าถึงความละเอียดที่ทับทวีเข้าไปตามลำดับ ๆ ของธรรมกายภายใน
เพราะฉะนั้น การบูชาคุณของท่านที่ประเสริฐและทรงคุณค่าที่สุดในโลกก็คือเราทุกคน
ต้องพากเพียรปฏิบัติธรรมจนเข้าถึงธรรมกายให้ได้ ส่วนใครที่ปฏิบัติจนได้เข้าถึงธรรมกาย
ภายในแล้ว ก็จงเพียรพยายามฝึกให้ละเอียดลุ่มลึกยิ่ง ๆ ขึ้นไป จนกว่าจะไปถึงที่สุดของความรู้
ภายในนั้น ขณะเดียวกัน ก็ช่วยกันแผ่ขยายคำสอนของท่านให้กว้างไกลขจรขจายออกไป
ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ให้วิธีการปฏิบัติธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ท่านย้อน
ไปค้นไปคว้ากลับคืนมาด้วยชีวิต ได้เป็นที่รู้จักและปฏิบัติตามกันไปถ้วนทั่วทุกคนในโลก
เช่นนั้นแหละ จึงจะเป็นการบูชาพระคุณของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำอย่างสูงสุด
4.3 พระรัตนตรัย
พระธรรมเทศนา
“รตฺตนตฺตย์” นั้น แปลว่า หมวดสามแห่งรัตนะ คือ พุทธรัตนะ ธรรม
รัตนะ สังฆรัตนะ
บทที่ 4 พ ร ะ สั ง ฆ คุณ
พระ
DOU 129