พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ : หน้า 30/194

พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากนํ้า ท่านเรียกกายภายในว่า กายทิพย์บ้าง กายพรหมบ้าง กายอรูปพรหมบ้าง รวมทั้งธรรมกายหรือกายธรรมที่ซ้อนอยู่ในกายของรูปพรหมด้วย และเพื่อเป็นการสะกิดใจผู้ฟังเทศน์ของท่านในครั้งนั้น พระเดชพระคุณหลวงปู่จึงได้ ขยายความเพิ่มเติมว่า คนเราที่ว่าตายนั้น คือ อาการที่กายทิพย์กับกายมนุษย์หลุดพราก ออกจากกัน เหมือนอะไร เหมือนมะขามกะเทาะล่อนออกจากเปลือก เราลองนึกถึงมะขามสด เนื้อกับเปลือกของมันจะติดกันเป็นอันหนึ่งอันเดียว แยกไม่ออก เขย่าก็ไม่ดัง แต่เมื่อแก่จัดและแห้ง เนื้อมะขามข้างในจะล่อนออกจากเปลือก ถ้าเราเขย่าก็จะมี เสียงดังขลุกๆเป็นเสียงของเนื้อมะขามที่หลุดล่อนออกจากเปลือกนั่นเองซึ่งอุปมาเหมือนกายทิพย์ ส่วนเปลือกของมะขาม ก็อุปมาเหมือนกายมนุษย์ของเรา เวลากายมนุษย์กับกายทิพย์หลุด พรากออกจากกันก็เป็นอันว่า “ตาย” นี่เป็นเครื่องยืนยันว่า พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านปฏิบัติจริง ได้เห็น ได้รู้จริง จึง กล้านำมาเล่าให้เราฟังว่า เวลาคนตายมีอาการอย่างนี้ นี่เป็นคุณวิเศษที่พระเดชพระคุณ หลวงปู่ท่านบรรลุ จากการอ่านตาราเกี่ยวกับภาคปฏิบัติมาหลายเล่ม ก็ไม่เคยพบเลยว่า มีพระอาจารย์ ท่านใด สามารถอธิบายการตายได้ชัดเจน ส่วนมากก็จะใช้ว่าวิญญาณหลุดออกจากร่าง ซึ่งแสดงว่าเป็นเพียงจินตนาการ คือไม่รู้ ไม่เห็นจริง แต่นี่พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ท่านทั้งรู้ ทั้งเห็นจริง ท่านจึงได้นำมาเทศน์สอน ก็เหลือแต่พวกเราที่ได้อ่าน และที่ได้ฟังเทศน์ ของท่านในยุคนั้นจะลงมือปฏิบัติให้รู้จริง เห็นจริงตามท่าน ทั้งหมดนี้ก็ต้องขอยกย่องเทิดทูนว่า เป็นชั้นเชิงการเทศน์ที่ลึกล้ำของ พระเดชพระคุณ หลวงปู่ เพราะเท่ากับยั่วยุ ท้าทาย เชื้อเชิญ ให้ผู้ฟังเร่งรีบตั้งใจปฏิบัติตามท่านด้วยความศรัทธา มั่นว่า ท่านทําอย่างนี้ได้ ก็เพราะท่านมีความรู้จริง เห็นจริงอันเกิดจากการทําได้จริงนั่นเอง พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านกล่าวต่อไปว่า บ DOU 21 บ ท ที่ 2 พ ที่ 2 พระพุ ท ธ คุณ