ปกิณกกถา : หน้า 169/194

ปกิณกกถา' “ อีกอย่างหนึ่ง บารมีย่อมผูกสัตว์อื่นไว้ในตนด้วยการประกอบคุณวิเศษ, หรือบารมี ย่อมขัดเกลาสัตว์อื่นให้หมดจดจากมลทินคือกิเลส. หรือบารมีย่อมถึงนิพพานอันประเสริฐที่สุด ด้วยคุณวิเศษ หรือบารมีย่อมกำหนดรู้โลกอื่นดุจรู้โลกนี้ด้วยคุณวิเศษ คือญาณอันเป็นการ กำหนดแล้ว หรือบารมีย่อมตักตวงคุณมีศีล เป็นต้น อื่นไว้ในสันดานของตนอย่างยิ่ง หรือบารมีย่อมทําลายปฏิปักษ์อื่นจากธรรมกายอันเป็นอัตตา, หรือหมู่โจรคือกิเลส อันทําความ พินาศแก่ตนนั้น เพราะเหตุนั้น จึงชื่อว่า ปรมะ, สัตว์ใดประกอบด้วยปรมะ ดังกล่าวมานี้ สัตว์นั้นชื่อว่า มหาสัตว์ คำเป็นต้นว่า ปรมสุส อยู่ ดังนี้ ก็พึงประกอบตามนัย ที่กล่าวมาแล้ว หรือ บารมีย่อมขัดเกลาคือย่อมบริสุทธิ์ในฝั่งคือพระนิพพาน และยังสัตว์ทั้งหลายให้หมดจด หรือ บารมีย่อมผูกย่อมประกอบสัตว์ทั้งหลายไว้ในพระนิพพานนั้น หรือบารมีย่อมไป ย่อมถึง ย่อมบรรลุถึงพระนิพพานนั้น หรือบารมีย่อมตักตวงซัดสัตว์ไว้ในพระนิพพานนั้น หรือบารมี ย่อมกำจัดข้าศึกคือกิเลสของสัตว์ทั้งหลายไว้ในพระนิพพานนั้น...” 1 พระสูตร และ อรรถกถา แปล ขุททกนิกาย จริยาปิฎก เล่มที่ 9 ภาคที่3 9 (หน้า 571) : มหามกุฏราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมป์, 2525. 160 DOU พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ