พระพุทธคุณ : หน้า 22/194

ประสบการณ์ดังกล่าว ทําให้พระองค์ทรงเกิดความเห็นภายในที่สว่างสุดประมาณ ถ้าพวกเราตั้งใจฝึกสมาธิภาวนามากพอที่จะเข้าถึงธรรมกาย จะเข้าใจได้เองว่า ความสว่างของ การเห็นภายในนั้นเปรียบเสมือนเราเอาดวงอาทิตย์ในยามเที่ยงมาเรียงกันเป็นดวง ๆ จนกระทั่งเต็มท้องฟ้า ตามธรรมดาดวงอาทิตย์ยามเที่ยงเพียงดวงเดียวก็สว่างมากแล้ว แต่ถ้าเอามาเรียงกัน หลายร้อยหลายพันดวงจนเต็มท้องฟ้าจะสว่างสักเพียงใด แต่สำหรับความสว่างที่เกิดขึ้นภายใน กายของผู้ที่เข้าถึงธรรมกายอรหัตละเอียด ๆ นั้นยังมากกว่าความสว่างดังกล่าวอีก เมื่อความสว่างมากถึงปานนั้น จึงทำให้พระองค์ทรงเห็นสรรพสิ่งทั้งหลายตรงตาม ความเป็นจริงได้หมด จึงทรงรู้ความจริงของทุกสรรพสิ่งทั้งมวล ควรแก่ความสว่างที่บังเกิดใน พระทัยของพระองค์ สำหรับพวกเราถ้าให้ตั้งใจปฏิบัติธรรมให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป สักวันหนึ่งก็คงจะได้รู้ได้เห็น ความสว่างอย่างสุดประมาณดังที่พระองค์ท่านได้ทรงรู้เห็นบ้าง คุณงามความดีของพระองค์ได้บังเกิดขึ้นนับตั้งแต่บรรลุธรรมกายอรหัต จนกระทั่ง ดับขันธปรินิพพาน คำว่า “ดับขันธปรินิพพาน” คือ เมื่อถึงเวลาสรีระของพระองค์ก็ถึงแก่การแตกดับ ครั้นแล้วธรรมกายของพระองค์เข้าอายตนนิพพาน ะ องคาพยพของร่างกายอันประกอบด้วยเลือด ด้วยเนื้อ และจิตใจนั้นเรียกว่า “ขันธ์” เมื่อ ถึงคราวร่างกายแตกดับไป ธรรมกายในตัวของพระองค์แยกออกจากร่างกายแล้วก็เข้านิพพานไป ทิ้งไว้แต่ส่วนที่เป็นเลือดเป็นเนื้อ สำหรับนิพพานคืออะไรนั้น เราค่อยไปศึกษากันในภายหน้า DOU 13 บทที่ 2 พ ร ะ พุ ท ธ คุณ