พระพุทธคุณ : หน้า 34/194

กาย มนุษย์ ทิพย์ อภิชฌา กิเลส (3 ตระกูล) พยาบาท มิจฉาทิฏฐิ โลภะ โทสะ โมหะ รูปพรหม อรูปพรหม ราคะ โทสะ โมหะ กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย อวิชชานุสัย กายมนุษย์มีกิเลสห่อหุ้มใจอยู่ 3 ชนิด คือ อภิชฌา พยาบาท มิจฉาทิฏฐิ ส่วนกาย ทิพย์และกายอื่น ๆ ก็มีกิเลสในตระกูลเดียวกันกับกายมนุษย์ แต่เป็นกิเลสที่ละเอียดกว่า เมื่อทําภาวนาจนกระทั่งใจหยุด ใจนิ่ง ผ่านกายในกายมาเป็นชั้น ๆ ตามลำดับ กระทั่ง เข้าถึงธรรมกายโคตรภู่แล้ว ก็อาศัยธรรมกายโคตรภูนี้เดินสมาบัติ คือ ทำใจให้หยุดให้นิ่งยิ่ง ๆ ขึ้นไป จนกระทั่งใจกับฌาน (ความสงบใจที่ทำได้) เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน กระทั่งเห็นเป็น แผ่นฌานมารองรับกายโคตรภู แล้วจึงอาศัยตาของธรรมกายโคตรภู ซึ่งกิเลสห่อหุ้มไม่ได้ มาพิจารณาอริยสัจสี่ คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค โดยเดินสมาบัติทั้งอนุโลมและปฏิโลม ซ้ำแล้วซ้ำอีก ตั้งแต่ฌานที่ 1 ไปฌานที่ 2, ฌานที่ 2 ไปฌานที่ 3, ฌานที่ 3 ไปฌานที่ 4, ฌานที่ 4 ไปอรูปฌานที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ไปตามลำดับอย่างนี้ เรียกว่า อนุโลม ส่วน ปฏิโลม ก็คือย้อนกลับ จากอรูปฌานที่ 4 มาอรูปฌานที่ 3 ที่ 2 ที่ 1 แล้วก้าวเข้าสู่รูปฌานที่ 4 ที่ 3 ที่ 2 และที่ 1 ไปตามลำดับ กระทั่งถูกส่วน ใจนิ่งสนิท สว่างไสวดีแล้ว ก็จะทำให้เห็นอริยสัจสี่ เห็น กิเลสที่มาห่อหุ้ม แทรกซึม ชำแรกอยู่ในเนื้อใจของกายมนุษย์ได้อย่างชัดเจน อาศัยความสว่างที่ ทับทวีมากขึ้นจากการเดินฌานสมาบัตินั้น ฆ่าหรือกำจัดกิเลสทั้ง 3 อย่าง ได้แก่ อภิชฌา คือ ความเพ่งเล็งอยากได้ของของผู้อื่น พยาบาท คือ ความคิดจองล้างจองผลาญ และมิจฉาทิฏฐิ คือ ความเห็นผิดเป็นชอบที่มีอยู่ในกายมนุษย์ให้หมดไป อุปมาเหมือนกับดวงอาทิตย์ที่โผล่ขึ้นมาจากท้องฟ้าย่อมฆ่าความมืดให้หมดไปได้ฉะนั้น จากตรงนี้เอง เป็นผลสืบเนื่องให้สามารถละ บทที่ 2 พ ร ะ พุ ท ธ คุณ DOU 25