ข้อความต้นฉบับในหน้า
อรรถกถาโสณสูตร
(พระสูตรว่าด้วยคนสะอาด ไม่ยินดีในบาป)
“บทว่า เอทิโส จ เอทิโส จ ความว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าเราได้ฟังมาว่า เห็นปานนี้ ๆ
คือ ทรงประกอบด้วยนามกายสมบัติและรูปกายสมบัติเห็นปานนี้ และประกอบด้วยธรรมกาย
สมบัติเห็นปานนี้ ด้วยคำว่า “นโข เม โส ภควา สมมุขา ทิฏโฐ” นี้ อาจารย์ทั้งหลาย หมายเอา
ความเป็นปุถุชนเท่านั้น กล่าวว่า ท่านโสณะได้มีความประสงค์จะเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า
แต่ภายหลังเธออยู่ในพระคันธกุฏีเดียวกันกับพระศาสดา ในเวลาใกล้รุ่ง พระศาสดาทรงเชื้อเชิญ
จึงทำไว้ในใจให้มีประโยชน์ถึงพระสูตร 16 เป็นวรรค 8 วรรค เฉพาะพระพักตร์พระศาสดาแล้ว
ประมวลมาไว้ในใจทั้งหมดเป็นผู้รู้แจ้งอรรถและธรรม เมื่อจะกล่าวเป็นผู้มีจิตเป็นสมาธิ โดยมุข
คือความปราโมทย์อันเกิดแต่ธรรม ในเวลาจบสรภัญญะ เริ่มตั้งวิปัสสนาพิจารณาสังขาร บรรลุ
พระอรหัตโดยลำาดับก็เพื่อประโยชน์นี้เท่านั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสั่งให้เธออยู่ใน
พระคันธกุฎีเดียวกันกับพระองค์, ฝ่ายอาจารย์บางพวกกล่าวว่า คำว่าเรายังไม่ได้เห็น
พระผู้มีพระภาคเจ้าเฉพาะพระพักตร์แล ดังนี้ ท่านกล่าวหมายแลเอาเฉพาะการเห็นรูปกาย
เท่านั้น จริงอยู่ท่านพระโสณะพอบวชแล้ว ก็เรียนกรรมฐานในสำนักของพระเถระ เพียรพยายาม
อยู่ ยังไม่ได้อุปสมบทเลย ได้เป็นพระโสดาบัน ครั้นอุปสมบทแล้วคิดว่า แม้อุบาสกทั้งหลาย
ก็เป็นพระโสดาบันทั้งเราก็เป็นพระโสดาบันในข้อนี้จะคิดไปทำไมเล่าจึงเจริญวิปัสสนาเพื่อมรรค
ชั้นสูงได้อภิญญา 6 ภายในพรรษานั้นเอง แล้วปวารณาด้วยวิสุทะปวารณา ก็เพราะเห็นอริยสัจ
เป็นอันชื่อว่าเธอได้ธรรมกายของพระผู้มีพระภาคเจ้า สมจริงดังที่พระองค์ตรัสไว้ว่า ดูก่อนวักกลิ
ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นชื่อว่าเห็นเรา ผู้ใดเห็นเรา ผู้นั้นก็ชื่อว่าเห็นธรรม เพราะฉะนั้นการ
เห็นธรรมกายจึงสำเร็จแก่เธอก่อนทีเดียวก็แล ครั้นปวารณาแล้ว เธอได้มีความประสงค์
จะเห็นรูปกาย...”
1
พระสูตร และ อรรถกถา แปล ขุททกนิกาย อุทาน เล่มที่ 1 ภาคที่3.
(หน้า 557-558) : มหามกุฏราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมป์, 2526.
บทที่ 5 ห ลั ก ฐ า น ธ ร ร ม ก า ย ในคัมภีร์เถรวาท
DOU 149