การเข้าใจอวิชชา : หน้า 51/194

บทขยายความ เหตุปัจจัยที่ทําให้เกิดการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร อวิชชา - สังขาร วิญญาณ - นามรูป + อายตนะ 6 - ผัสสะ ความทุกข์ทั้งหลาย → ชาติ ภพ <-> อุปาทาน ตัณหา เวทนา จากประโยคที่ว่า “ที่หมายสำคัญของคำสอนของพระพุทธองค์อยู่ที่ว่า ให้ผู้ปฏิบัติ เพียรหาหนทางกำจัดอวิชชาเสีย จึงจะพ้นจากห้วงลึกจากวัฏสงสาร” เราอ่านแล้วไม่มีทาง เข้าใจได้แจ่มแจ้งหรอก เพราะเรายังไม่เห็นว่า อวิชชามีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำเคยอธิบายไว้ตอนหนึ่งว่า “อวิชชาขนาดเหมือน เมล็ดโพธิ์ เมล็ดไทร มันติดมาตั้งแต่เกิด อยู่ในนั้น พอโตขึ้น มันก็ขยาย มีรูปร่างให้เห็นชัดเจน เลยล่ะ” จากคำอธิบายของพระเดชพระคุณหลวงปู่นี้เอง ทำให้เราเห็นภาพชัดว่า อวิชชา คือ ราก เหง้าของกิเลสที่หยั่งรากลึกอยู่ในใจคน ก็ขอให้นึกว่า เหมือนเมล็ดพันธุ์ของหญ้าทั้งหลายซึ่งมี อยู่ในโลก หรือรากของวัชพืชทั้งหลายที่มีอยู่ในโลก ถ้างอกออกมาเมื่อไรก็กลายเป็นต้นโลภะ ต้น โทสะ ต้นโมหะ แล้วแตกกิ่งก้านกลายมาเป็นกิเลสสารพัดชนิด เพราะฉะนั้นการที่จะให้เข้าใจกันทั้งหมดที่พูดมามีทางเดียวคือ ต้องเห็นว่าอวิชชามีรูป ร่างหน้าตาเป็นอย่างไร จึงจะเข้าใจเรื่องปัจจัยการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร การที่เราจะ เห็นได้จะต้องไปเห็นธรรมกายก่อน การจะเห็นธรรมกายได้ต้องปฏิบัติสมาธิให้มรรคมีองค์ 8 สมบูรณ์ ใจจึงจะหยุด ใจจึงจะนิ่ง ใจจึงจะใส จึงเห็นธรรมกาย แต่ว่าถึงธรรมกายแล้วไม่ใช่ ปุ๊บปั๊บจะเห็นอวิชชาเลย ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด ต้องเข้าถึงธรรมกายในธรรมกาย ธรรมกาย เบื้องต้นก็ยังมองไม่เห็นอวิชชาหรอก ต้องธรรมกายที่ละเอียดประณีตเข้าไปเป็นชั้น ๆ ธรรมกายโคตรภูก็ยังไม่เห็น ธรรมกายโสดาบัน สกทาคามี อนาคามี ก็ยังไม่เห็น ต้องเข้าถึง พระธรรมกายอรหันต์ โน่นแน่ะ เห็นชัดเลย 42 DOU พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ