พระพุทธคุณ : หน้า 94/194

พระองค์ได้เลยผลที่สุดพระองค์จึงทรงสรุปได้ว่าโลกทั้งโลกนี้แท้ที่จริงก็คือคุกขังสรรพสัตว์นั่นเอง ยังให้สัตวโลกต้องทนทุกข์ทรมานเวียนว่ายตายเกิดกันนับภพนับชาติไม่ถ้วน ทำไมพระองค์จึงทรงรู้แจ้งโลกได้อย่างนี้ ก็เพราะพระองค์ทรงเข้าถึงธรรมกายได้แล้ว อวิชชาความมืดดำที่เคยครอบงำห่อหุ้มพระทัยของพระองค์ก็ถูกทำลายหมดสิ้นไปแล้ว มันก็เลยสว่างไปหมด ไม่มีความมืดเจือแม้แต่นิดเดียว สว่างจนเห็นแจ้งหมดทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีอะไรจะมาซ่อนเร้นอำพรางพระองค์ได้อีกแล้ว นี่เรียกว่า “รู้เพียงหนึ่งก็จะรู้ทั้งหมด” รู้อะไร ก็รู้วิธีทำใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย เท่านั้นแหละ รู้แค่นี้ แล้วก็ทำหยุดในหยุดเรื่อยไปจนกระทั่งเข้าถึงธรรมกาย พอเข้าถึง ธรรมกายได้เท่านั้น ความรู้แจ้งทุกสรรพสิ่งในโลกก็เกิดขึ้นตามมาได้ในที่สุด เพราะฉะนั้น ที่มาเบื้องต้นแห่งความเป็น โลกวิทู ผู้รู้แจ้งโลกของพระองค์ก็คือ การทำ สมาธิให้พระทัยหยุดนิ่งสนิทอย่างถาวรมั่นคงที่ศูนย์กลางกายนั่นเอง 2.1.6 อนุตตโร ปุริสทัมมสารถ พระธรรมเทศนา อนุตฺตโร ปุริสทมฺมสารถ พระคุณข้อนี้หมายความว่า พระองค์ก็ เปรียบเสมือนสารถีผู้ฝึกสอนคนเป็นอย่างดี หาผู้อื่นเสมอเหมือนมิได้ ว่า โดยย่อก็คือ พระองค์มีพระปรีชาญาณเฉลียวฉลาดในอันที่จะฝึกสอนคนให้เป็น คนดีได้ ว่าโดยที่สุดก็คือ ให้สามารถบรรลุมรรคผลนิพพานได้ ย่นคำสอน ของพระองค์ก็คือ ศีล สมาธิ ปัญญา แต่พระองค์มีอุบายสอนต่าง ๆ นานา สุดแล้วแต่จะทรงพิจารณาเห็นว่าบุคคลจำพวกใดมีนิสัยอย่างไร ก็ทรงใช้อุบาย สอนให้ต้องกับนิสัย เช่น พระนันทกุมารมีนิสัยหนักไปในทางราคจริต พระองค์ ทรงเนรมิตเป็นรูปนางฟ้าเข้าล่อ จนพระนันทกุมารเห็นว่าสวยกว่านางคู่รัก ของเธอ แล้วก็ทรงยักเยื้องวิธีจนพระนันทกุมารเบื่อหน่ายในรูป ในบางกรณี เพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา พระองค์ทรงใช้ อิทธิปาฏิหาริย์มากมาย ดังเช่น เรื่องอุรุเวลกัสสปะ เป็นต้น ซึ่งมีเรื่องว่า ครั้งเมื่อ พระองค์คิดจะทรงปลูกฝังพระศาสนาให้เป็นปึกแผ่นในกรุงราชคฤห์ แต่มี คณาจารย์คนสำคัญอยู่ที่นั่นชื่ออุรุเวลกัสสปะซึ่งคนนับถือมาก ถ้าปราบ อุรุเวลกัสสปะเสียได้พระพุทธศาสนาจึงจะรุ่งเรือง 2 บทที่ 2 พระพุทธคุณ DOU 85