การเข้าถึงธรรมกาย : หน้า 68/194

อสงไขยชาติไม่ถ้วน แล้วก็อาศัยวิชชา คือ ความรู้ที่เกิดจากการเข้าถึงธรรมกายไปทำลายกิเลส ให้มันหลุดสลายออกไปจากพระทัยจนหมดสิ้นเหมือนดวงอาทิตย์ก่าจัดความมืดฉะนั้น จนกระทั่งพระทัยของพระองค์ใส สะอาด บริสุทธิ์ กิเลสอะไร ๆ ก็ไม่สามารถมากล้ำกรายเข้าใกล้ มาบังคับพระองค์ได้อีกต่อไป หากเราสาวเหตุต่อไปว่า พระองค์ทำอย่างไรจึงเข้าถึงธรรมกายได้ก็ได้คำตอบว่า พระองค์ ทรงอาศัยการเจริญสมาธิภาวนาอย่างชนิดเอาชีวิตเป็นเดิมพัน จนกระทั่งพระทัยของพระองค์ หยุดนิ่ง ถูกส่วน เข้าถึงกายในกายมาตามลำดับ ๆ ตั้งแต่กายมนุษย์ กายทิพย์ กายรูปพรหม ทั้งหยาบ ทั้งละเอียด จนในที่สุดก็เข้าถึงธรรมกาย และธรรมกายในธรรมกายที่ละเอียดลึกซึ้ง เข้าไปตามลำดับ ๆ เมื่อเราสาวเหตุสาวผลกันมาอย่างนี้ ก็จะได้คำตอบชัดเลยว่า ประเด็นสำคัญของ พระพุทธคุณประการแรก อยู่ตรงที่ว่า การที่ใครจะหมดกิเลสเป็นพระอรหันต์ได้มีวิธีเดียว คือการทําสมาธิภาวนาให้ใจหยุดในหยุดไปตามลำดับ ให้เข้าถึงธรรมกายตลอดจนธรรม- กายในธรรมกายให้ได้ วิธีอื่นนอกเหนือจากนี้ ไม่ว่าจะเป็นการศึกษาธรรมะภาคปริยัติ หรือนำธรรมะมา ขบคิดพิจารณาละเอียดลออสักเท่าไรก็ตามที ถ้าไม่ได้เจริญสมาธิอย่างจริงจังแล้วล่ะก็ เป็นไม่มี ทางหมดกิเลสเป็นพระอรหันต์ได้เด็ดขาด แต่เพราะพระองค์ทรงเจริญสมาธิภาวนาจนเข้าถึงธรรมกายได้นี่เอง จึงเป็นเหตุให้ ทรงสามารถกำจัดกิเลสของพระองค์ได้หมดสิ้น จึงทรงได้เนมิตกนามว่า “อรหัง” สัมมาสัมพุทโธ พระพุทธคุณประการที่ 2 สัมมาสัมพุทโธ แปลว่า ตรัสรู้ชอบได้ด้วยพระองค์เอง การที่จะทำความเข้าใจพุทธคุณประการนี้ ก็ต้องย้อนกล่าวถึงว่า พระองค์ตรัสรู้ เป็นอรหังได้ โดยการเจริญสมาธิจนกระทั่งเข้าถึงธรรมกาย ถ้าจะสืบสาวราวเรื่องกันเข้าไปอีกว่า พระองค์ทรงทราบวิธีการทำสมาธิที่ทำให้เข้าถึง ธรรมกายได้อย่างไร ไปทรงเล่าเรียนมาจากใคร ? ที่ไหน ? ตรงนี้ตอบได้เลยว่า ไม่มีใครหรือ อาจารย์ท่านใดสอนให้ทั้งนั้น แต่พระองค์ทรงค้นพบได้ด้วยตัวของพระองค์เอง บทที่ 2 พ ร ะ พุ ท ธ คุณ DOU 59