ปัญญาอันรู้เห็นในอริยสัจ 4 : หน้า 24/188

ญาณทัสสนะอันมีปริวัฏฏ 3 มีอาการ 12 นี้ อาจแสดงด้วยตารางต่อไปนี้คือ อริยสัจญาณ ทุกขอริยสัจ สมุทัยอริยสัจ นิโรธอริยสัจ นิโรธคามินีปฏิปทา อริยสัจ สัจจญาณ ทรงหยั่งรู้ ทรงหยั่งรู้ ทรงหยั่งรู้ ทรงหยั่งรู้ กิจจญาณ เป็นสิ่งควร เป็นสิ่งควรละ เป็นสิ่งควรทำ กําหนดรู้ เป็นสิ่งควรเจริญ ให้แจ้ง หรือปฏิบัติ กตญาณ ทรงกำหนด ทรงละแล้ว ทรงทำให้แจ้ง ทรงเจริญแล้ว รู้แล้ว แล้ว สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงแก่พระปัญจวัคคีย์ว่า พระญาณทัสสนะ หรือ ปัญญาอันรู้เห็นในอริยสัจ 4 อันมีรอบ 3 อาการ 12 ของพระองค์นั้นหมดจดดีแล้ว จึงทรงกล้า ยืนยันว่าพระองค์ตรัสรู้พระสัมมาสัมโพธิญาณอันยอดเยี่ยมทั้งในโลกมนุษย์ในเทวโลก มารโลก พรหมโลก ในหมู่สัตว์ หมู่สมณะ พราหมณ์ เทวดา และมนุษย์ อาสวกิเลสของพระองค์ไม่กลับ กำเริบขึ้นอีกแล้ว พระชาตินี้เป็นที่สุด จะมีภพใหม่อีกก็หาไม่ 1.4 ปฐมสาวกผู้มีวาสนาบารมีสูงสุด ขณะเมื่อสิ้นกระแสพระธรรมเทศนาแห่งองค์สมเด็จพระผู้ทรงพระภาคเจ้าแล้ว ดวงตา เห็นธรรม ปราศจากธุลีคือราคะ ปราศจากมลทินคืออกุศลธรรม ได้เกิดแก่พระโกณฑัญญเถระ คือเห็นด้วยธรรมจักษุ หรือดวงตาแห่งธรรมกายว่า “สิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มีความเกิดขึ้น สิ่งนั้น ย่อมมีความดับไปเป็นธรรมดา” หมายความว่า สังขาร” ทั้งหลายล้วนแต่เกิด-ดับทั้งสิ้น ส่วนเหล่าภุมเทวดาทั้งหลาย (เทวดาที่อาศัยอยู่บนพื้นดินปะปนกับมนุษย์) ต่างก็ สังขาร คือ สิ่งที่เกิดจากเหตุปัจจัย เป็นรูปธรรมก็ตาม นามธรรมก็ตาม ได้แก่ ขันธ์ 5 ทั้งหมด 1 เนื้ อ ค ว า ม โ ด ย ย่ อ ข อ ง ท า ง ส า ย ก ล า ง DOU 11 บ ท ที่ ค