สัมมาอาชีวะ : หน้า 150/188

4. มัชชวณิชชา คือ ขายน้ำเมา เป็นต้นว่าสุราและเมรัย แล้วนำทรัพย์นั้นมาเลี้ยงชีวิต 5. วิสวณิชชา คือ ประกอบยาพิษ เพื่อใช้ฆ่าชีวิตแห่งสัตว์ทั้งหลาย แล้วขายเอาทรัพย์ มาเลี้ยงชีวิต การค้าขายทั้ง 5 ประการนี้แม้กระทำเพียงประการใดประการหนึ่งเพียงประการเดียว ก็จัดเป็น มิจฉาอาชีวะ ได้ชื่อว่า เลี้ยงชีวิตอันผิดธรรม นอกจากนี้ บุคคลผู้ประกอบอาชีพค้าขายแล้วคดโกงตราชั่ง ก็จัดเป็นมิจฉาอาชีวะ การ คดโกงตราชั่งนั้นมี 4 ประการ คือ 1. การกระทำเครื่องชั่งขึ้น 2 เครื่อง ให้มีลักษณะเหมือนกัน แต่เครื่องหนึ่งหนัก อีก เครื่องหนึ่งเบาเมื่อจะซื้อของจากผู้อื่นก็ใช้เครื่องหนักชั่งเมื่อจะขายของให้ผู้อื่นก็ใช้เครื่องเบาชั่งให้ 2. กระทำการคดโกงด้วยมือ เมื่อจะซื้อของจากผู้อื่นก็ถือตราชู ขึ้นไว้ แล้วเอานิ้วก้อย กดข้างปลายคันชั่งไว้ เมื่อจะขายของให้ผู้อื่น ก็เอานิ้วก้อยกดข้างหัวคันชั่งลง 3. การคดโกงด้วยวิธีถือตราชั่ง เมื่อจะซื้อของจากผู้อื่นจะจับตราชั่งไว้ให้มั่น มิให้ทาง ด้านหัวชั่งนั้นปักลง ส่วนเวลาจะขายของให้ผู้อื่นก็จะจับตราชั่งให้ด้านหัวปักลง 4. การคดโกงด้วยการทำคันชั่งให้กลวงดุจลำไม้ไผ่ แล้วเอาผงเหล็กหรือปรอทใส่ไว้เมื่อ จะซื้อของจากผู้อื่นก็ทำให้ผงเหล็กหรือปรอทกลิ้งไหลไปทางปลายคันชั่ง เมื่อจะขายของให้ผู้อื่น ก็ทำให้ผงเหล็กหรือปรอทนั้นกลิ้งไปอยู่ทางด้านหัวคันชั่ง บุคคลใดซื้อขายด้วยกลมายาดังกล่าว แล้วเอาทรัพย์นั้นมาเลี้ยงชีวิต ก็ได้ชื่อว่า มิจฉา อาชีวะ คือ เลี้ยงชีวิตผิดธรรม นอกจากการคดโกงด้วยเครื่องชั่งแล้ว ยังมีการคดโกงด้วยเครื่องตวงอีก เครื่องตวง ขนาดเล็กอย่างหนึ่งที่นิยมใช้กันโดยทั่วไปในสมัยโบราณนั้นเรียกว่า ทะนาน ทำด้วยกะลา มะพร้าวขนาดใหญ่ มีรูอยู่ตรงกันทะนาน ขณะตวงของเหลว ต้องใช้นิ้วอุดรูนั้นไว้ บุคคลใดเมื่อ ซื้อของเหลวจากผู้อื่น เป็นต้นว่า น้ำมัน น้ำมันเนย น้ำอ้อย และน้ำตาลเหลวก็ดี จะถือทะนาน ตวงของเหลวโดยเผยอนิ้วที่อุดรูทะนาน ปล่อยให้ของเหลวไหลลงในภาชนะแห่งตน ต่อเมื่อจะ ตวงของขายให้ผู้อื่นจึงใช้นิ้วปิดรูทะนานไว้ มิให้ของไหลออกมา ตราชู คือ เครื่องชั่งชนิดที่มีถาดชั่ง ถาดชั่งห้อยอยู่ 2 ข้าง คันซึ่งมีตุ้มน้ำหนักของของที่นั่ง บ ท ที่ 8 ม ร ร ค มี อ ง ค์ 8 อั น เ ป็นโลกิยะ น บ DOU 137