ผลของกามสุขัลลิกานุโยค : หน้า 32/188

อันกามสุขัลลิกานุโยคนี้จะได้ก่อให้เกิดประโยชน์สักน้อยนิดก็หามิได้ ตรงกันข้ามมีแต่ จะนำความทุกข์และความฉิบหายมาให้ เปรียบประดุจดังหนทางอันทุรกันดาร ซึ่งมีนาง ยักขินีหวงแหนนักหนา ผู้ที่สัญจรไปตามหนทางนั้น ย่อมจะต้องประสบความทุกข์ความ เดือดร้อนตลอดถึงความตาย หรือมิฉะนั้น กามสุขัลลิกานุโยคก็เปรียบประดุจดังอสรพิษ ซึ่งมิได้มีประโยชน์ต่อ บุคคลใด ๆ ทั้งสิ้น อันกามสุขัลลิกานุโยคนี้ อาจเปรียบได้กับน้ำผึ้งอันติดอยู่ ณ คมกริช ผู้ใดเป็นคนโลภ เห็นแก่กิน เข้าไปลิ้มเลียรสน้ำผึ้ง จะประสบกับความตายฉันนั้น บุคคลผู้มัวเมาลุ่มหลงอยู่ด้วยราคะดำฤษณา ย่อมเปรียบเสมือนบุคคลผู้หลงบริโภค ผลไม้มีพิษ ด้วยสำคัญผิดว่าเป็นผลมะม่วง ย่อมจะต้องได้รับทุกข์ทรมาน มีแต่ความตายรออยู่ เบื้องหน้า จะได้รับคุณอันใดก็หามิได้ นอกจากนี้สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงมีพระพุทธดำรัสว่า บุคคลที่หลงบริโภค กามคุณนี้ เปรียบประดุจสัตว์ในนรกหลงเข้าไปสู่แดนนรก อันน่าขนลุกขนพองสยองเกล้า ด้วยสําคัญผิดว่านั่นเป็นมหานคร หรือมิฉะนั้น ก็เปรียบประดุจบุคคลผู้ตกลงปลงใจร่วมรักสมัครสังวาสอยู่กินกับ นางยักขินี ด้วยสำคัญผิดว่านั่นคือสตรีงามผู้เป็นมนุษย์เหมือนกัน เช่นนี้ย่อมจะมีแต่ความ เดือดร้อนรออยู่เบื้องหน้า หรือมิฉะนั้น กามสุขัลลิกานุโยคก็เปรียบประดุจกา ซึ่งบินไปเกาะกินซากช้าง ซึ่ง กำลังลอยไปตามน้ำ ด้วยสำคัญว่าเป็นยานขนาดใหญ่ที่ไม่มีวันจะจม เพราะความโลภ เห็นแก่กิน มัวแต่เพลิดเพลินอยู่กับการกิน จนกระทั่งซากอสุภนั้นลอยไปสู่ทะเลลึก กาจึงไม่สามารถบิน เข้าฝั่งได้ ในที่สุดก็จมน้ำตายอยู่ในมหาสมุทรนั้นเอง อุปมาข้อนี้ฉันใด อันบุคคลผู้หลงยินดี บริโภคเบญจกามคุณนี้ก็มีแต่จะต้องประสบทุกข์และภยันตราย ความยากลำบาก ความตาย จะหาประโยชน์อันใดสักนิดก็มิได้ ก็มีอุปไมยฉันนั้น สาธุชนผู้เป็นบัณฑิตทั้งหลายพึงทราบเถิดว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงมี กริช (กฤช, กฤส ) หมายถึง มีดสองคมรูปคดปลายแหลม เป็นของชาวมลายู บัณฑิต คือ ผู้มีปัญญา นักปราชญ์ ผู้ดำเนินชีวิตด้วยปัญญา บทที่ 2 พ ร ะ ธ ร ร ม เ ท ศ น า ธั ม ม จั ก กั ป ป วัต ตน สูตร DOU 19