ความฉิบหายและมัชฌิมาปฏิปทา : หน้า 37/188

แต่ความฉิบหาย เปรียบเสมือนมหายักษ์ที่ผูกเวรจองเวรติดตามพิฆาต ฆ่าผู้ประพฤติให้ถึง ความตายและความฉิบหาย หรือมิฉะนั้นก็เปรียบประดุจดังบุคคลผู้หลงจับอสรพิษในที่มืด ด้วย สำคัญว่าเป็นเชือก อย่าสงสัยเลยว่าอสรพิษนั้นจะไม่ขบกัดเอา หรือมิฉะนั้นก็เปรียบประดุจ บุคคลผู้กระโดดลงไปในเหวลึก อย่าสงสัยเลยว่ากายของเขาจะไม่แหลกละเอียดไป หรือมิฉะนั้น ก็เปรียบประดุจดังบุคคลที่วิ่งโลดโดดเข้าไปในกองเพลิง อย่าได้สงสัยเลยว่าเพลิงจะไม่สังหาร ให้เป็นเถ้าถ่านไป อันบุคคลผู้ปรารถนาที่จะพ้นจากวัฏสงสาร แต่หลงไปปฏิบัติตามลัทธิ ภายนอกพระพุทธศาสนาดังกล่าวแล้ว ก็จะได้รับแต่ความยากลำบากกายเสียเปล่า จะได้พ้น ทุกข์สําเร็จตามความปรารถนาก็หามิได้ แท้จริง ลัทธิแห่งเดียรถีย์นิครนถ์ภายนอกพระพุทธศาสนานี้ย่อมล่อลวงคนอันธพาล ให้ลุ่มหลง เหมือนล่อศัตรูมาเป็นมิตรด้วยมธุรสวาจาพาให้ลุ่มหลง แล้วพาไปตัดศีรษะเสียใน ป่ารกชัฏ เพราะเหตุนี้ตถาคตจึงตรัสเทศนาว่า อัตตกิลมถานุโยคลัทธิภายนอกพระพุทธ ศาสนานี้เป็นของชั่วช้าลามก มิควรที่บรรพชิตในบวรพุทธศาสนาจะพึงซ่องเสพสมาคมเลย 2.2 มัชฌิมาปฏิปทาอันประเสริฐ อันบุคคลผู้ปรารถนาจะใคร่พ้นจากวัฏสงสาร สละเพศฆราวาสออกบรรพชาใน พระพุทธศาสนาแล้ว พึงปฏิบัติตามมัชฌิมาปฏิปทา หรือหนทางสายกลางอันประเสริฐ ซึ่ง ประกอบด้วยองค์ 8 ประการ หรือเรียกว่า “มรรคมีองค์ 8” ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้ ประจักษ์แจ้งด้วยพระอนาวรณญาณอันวิเศษ มรรคมีองค์ 8 นี้เป็นเหตุให้เห็นแจ้งในอริยสัจ 4 อันประกอบด้วยทุกขอริยสัจ สมุทัยอริยสัจ นิโรธอริยสัจ และมรรคอริยสัจ มรรคมีองค์ 8 นี้ เป็นเหตุปัจจัยให้ร่างับกิเลส เป็นเหตุปัจจัยให้ตรัสรู้อริยสัจ เป็นเหตุปัจจัยให้เห็นแจ้งประจักษ์ ในพระนิพพานอันเป็นอมตะ มรรคมีองค์ 8 นี้ เป็นธรรมอันอุดมล้ำเลิศประเสริฐยิ่งของพระอริยเจ้า เปรียบประดุจ สมเด็จบรมจักรพัตราธิราชผู้ทรงไว้ซึ่งพระเดชาคุณอันสูงส่ง เหล่าอริราชทั้งมวลย่อมสยดสยอง มิอาจจะต้านทานต่อราชฤทธิ์ของพระองค์ได้ มรรคมีองค์ 8 นี้ เป็นที่ประชุมแห่งโพธิปักขิย ธรรมทั้งปวง เปรียบประดุจดังมหาสมุทรอันเป็นที่ประชุมแห่งแม่น้ำทั้งปวง แม่น้ำน้อยใหญ่ บรรดามีในโลกนี้ย่อมหลั่งไหลลงสู่มหาสมุทรทั้งสิ้น ฉันใดก็ดี มรรคมีองค์ 8 นี้ ก็เป็นองค์ อนาวรณญาณ คือ พระปรีชาญาณเฉพาะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงรู้ทุกอย่างโดยตลอดทะลุปรุโปร่ง 24 DOU แ ม่ บ ท แ ห่ ง ธ ร ร ม