ผลจากการฟังพระธรรมเทศนา : หน้า 169/188

อย่างไรก็ตาม จากปรากฏการณ์ในวันที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสเทศนาธัมม จักกกัปวัตตนสูตรนั้น คงจะทำให้เข้าใจได้ว่า การที่สัตว์ได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นต่าง ๆ ก็ดี การ ไต้ไปบังเกิดในพรหมโลกก็ดี หรือแม้การที่พระโกณฑัญญะมีดวงตาเห็นธรรม บรรลุอริยผล เพียงได้ฟังพระธรรมเทศนาในเวลาอันสั้นก็ดี เหล่านี้ล้วนเป็นผลจากการสั่งสมกุศลธรรมมา โดยตลอด ซึ่งอาจจะเป็นการสั่งสมข้ามภพข้ามชาติ ประกอบกับการสั่งสมในปัจจุบันชาติ และ แม้การสั่งสมบุญกุศลนั้นจะนานแสนนานเพียงใดก็ตาม หากไม่มีโอกาสพบสมเด็จพระสัมมา สัมพุทธเจ้า หรือคำสั่งสอนอันถูกต้องแม่นยำตามที่พระพุทธองค์ตรัสไว้แล้ว การบรรลุอริยผล ถึงซึ่งความหลุดพ้นของเหล่าสัตว์ทั้งหลายย่อมไม่สามารถบังเกิดขึ้นได้เลย ดังนั้น จึงนับว่าเป็นบุญมหาศาลของเหล่าศาสนิกชนทั้งหลายที่ได้เกิดมาพบพระพุทธ ศาสนา ได้ศึกษาและปฏิบัติพระศาสนาจนเกิดความเข้าใจอย่างถ่องแท้ แล้วทุ่มเทชีวิตปฏิบัติ ตามคําสั่งสอนของพระองค์โดยมิได้ย่อหย่อน จงมั่นใจเถิดว่า ท่านกำลังเดินถูกทางแล้ว แต่จะ บรรลุจุดหมายปลายทางเมื่อใดนั้น คงจะมีองค์ประกอบหลายอย่างหลายประการเป็นตัวกำหนด โปรดได้ลองพิจารณาการปลูกต้นไม้ใหญ่สักต้นดูเถิด กว่าไม้นั้นจะให้ผลคงเป็นเวลา นานพอสมควร หากไม้นั้นปลูกในดินดีได้รับการดูแลเอาใจใส่ให้ปุ๋ยให้น้ำเป็นอย่างดี ปลอด จากการรบกวนของเหล่าศัตรูพืชทั้งหลาย ไม้นั้นก็คงจะผลิดอกออกผลได้รวดเร็ว หากไม้นั้นอยู่ ในสภาพตรงข้ามกับที่กล่าวแล้ว การผลิดอกออกผลก็คงจะเนิ่นนานออกไป หรืออาจจะเฉา ตายไปเลยก็ได้ ข้อนี้มีอุปมาฉันใด การศึกษาและปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนาก็มีอุปไมยฉัน ะ นน อนึ่ง ทั้ง ๆ ที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตั้งพระทัยตรัสเทศนาธัมมจักกัปปวัตตน สูตรโปรดปัญจวัคคีย์ทั้งหมด แต่ก็มีพระโกณฑัญญะเพียงผู้เดียวที่บรรลุอริยผลเป็นพระโสดา- บันบุคคล ส่วนนักบวชอีก 4 รูปนั้นยังมิได้บรรลุอริยผลอันใดเลย เหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะ บารมีของแต่ละท่านแก่กล้าต่างกัน ตามประวัติของพระโกณฑัญญะนั้นปรากฏว่า เมื่อครั้งพระ วิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้าอุบัติขึ้นในโลกนี้ ครั้งนั้นพระอัญญาโกณฑัญญะบังเกิดเป็นชาวนาผู้มี อันจะกิน มีชื่อว่า มหากาล ทำนาแต่ละคราวก็สามารถขวนขวายนำผลผลิตไปทำอาหารถวาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระสงฆ์หมู่ใหญ่ได้ถึง 9 ครั้ง ตามลำดับแห่งความงอกงามของรวงข้าว กล่าวคือ ครั้งแรกถวายทานเมื่อข้าวเป็นน้ำนม ครั้งที่สองถวายทานเมื่อข้าวเป็นลูกหวาย ครั้งที่สามเมื่อเกี่ยวครั้งแรก ครั้งที่สี่เมื่อมัดต้นข้าวเป็นกำ ครั้งที่ห้าเมื่อทำเป็นฟ่อน ครั้งที่หก เมื่อขนเข้าลาน ครั้งที่เจ็ดเมื่อขนเข้าลอมเป็นวง ครั้งที่แปดเมื่อนวด ครั้งที่เก้าเมื่อขนเข้ายัง 156 DOU แ ม่ บ ท แ ห่ ง ธ ร ร ม d