แม่บทแห่งธรรม : หน้า 177/188

ะ ความไม่พัวพันแห่งตัณหานั้น อิท โข ปน ภิกฺขเว ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา อริยสัจจ์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็นี้แล เป็นข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์อย่างแท้จริง คือ อยเมว อริโย อฏฐงฺคิโก มคฺโค ทางมีองค์ 8 เครื่องไปจากข้าศึก คือกิเลสนี้แล เสยฺยถีท สมมาทิฏฐิ สมมาสงฺกปฺโป สมมาวาจา สมมากมุมนโต สมมาอาชีโว สมมาวายาโม สมมาสติ สมมาสมาธิ กล่าวคือ ปัญญาอันเห็นชอบ ความดำริชอบ วาจาชอบ การงานชอบ ความเลี้ยงชีวิตชอบ ความเพียรชอบ ความระลึกชอบ ความตั้งจิตชอบ อิท ทุกข์ อริยสงฺจนฺติ เม ภิกขเว ปุพเพ อนนุสสุเตสุ ธมฺเมสุ จกฺขุ อุทปาทิ ญาณ์ อุทปาทิ ปญฺญา อุทปาทิ วิชชา อุทปาทิ อาโลโก อุทปาทิ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุได้เกิดขึ้นแล้ว ญาณได้เกิดขึ้นแล้ว ปัญญาได้เกิดขึ้นแล้ว วิชชาได้เกิดขึ้นแล้ว แสงสว่างได้เกิดขึ้นแล้วแก่เรา ในธรรมทั้งหลายที่เราไม่ได้เคยฟังแล้วในกาลก่อนว่า นี้เป็นทุกขอริยสัจ ต โข ปนท์ ทุกข์ อริยสจฺจ์ ปริญฺเญยฺยนฺติ เม ภิกฺขเว ปุพฺเพ อนนุสฺสุเตสุ ธมฺเมสุ จกฺขุ อุทปาทิ ฌานํ อุทปาทิ ปญฺญา อุทปาทิ วิชชา อุทปาทิ อาโลโก อุทปาทิ 164 DOU แ ม่ บ ท แ ห่ ง ธ ร ร ม