ปฐมมรรคและพระนิพพาน : หน้า 108/188

ไว้แต่ทองคำบริสุทธิ์ กายธรรมซึ่งเป็นธาตุบริสุทธิ์ ก็ปรากฏขึ้นกับพระพุทธองค์ในคืนวันเพ็ญ วิสาขบูชา ซึ่งถือว่าพระพุทธองค์ทรงบรรลุพระสอุปาทิเสสนิพพาน ครั้นต่อมาหลังจากที่ทรง ประกาศพระศาสนาอยู่เป็นเวลา 45 พรรษา ก็ทรงดับขันธปรินิพพาน บรรลุพระอนุปาทิ เสสนิพพาน 6.5.3 ปฐมมรรคคือประตูสู่พระนิพพาน ท่านผู้เจริญทั้งหลายพึงจะเห็นแล้วว่า มัชฌิมาปฏิปทาหรือข้อปฏิบัติอันเป็นกลางนั้น คือการเจริญมรรคมีองค์ 8 ครั้นปฏิบัติได้บริสุทธิ์บริบูรณ์ พอถูกส่วนเข้าองค์มรรคทั้ง 8 ประการ ย่อมรวมตัวกันเป็นดวงกลมใสบริสุทธิ์ อย่างเล็กอาจจะมีขนาดเท่าดวงดาว อย่างกลางก็ ขนาดดวงจันทร์ อย่างใหญ่ก็ขนาดดวงอาทิตย์ ปรากฏขึ้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เรียกว่า “ดวงปฐมมรรค” หรือ “ดวงธรรมานุปัสสนาสติปัฏฐาน” ซึ่งเป็นเครื่องหมายบ่งบอกให้ ทราบว่า ผู้ปฏิบัติได้บรรลุถึงต้นทางของอายตนนิพพานแล้ว ดวงปฐมมรรคนี้มีคุณสมบัติพิเศษ คือสว่างโพลงอยู่ ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ของผู้ เข้าถึงอยู่ตลอดเวลา ยามหลับก็จะหลับอย่างเป็นสุข ยามตื่นก็จะรู้สึกสดชื่นแจ่มใสเบิกบาน อยู่เสมอ ยามปฏิบัติหน้าที่การงานสิ่งใดก็จะพากเพียรทำไปจนบรรลุประสิทธิผล โดยมิได้รู้สึก เหนื่อยหน่ายท้อแท้ หรือหวังลาภสักการะเป็นการตอบแทน นอกจากนั้นยังช่วยให้ความทรง จำ ตลอดจนปฏิภาณไหวพริบ และความคิดสร้างสรรค์เกิดขึ้นอย่างคล่องแคล่วรวดเร็ว ทำให้บุคคลสามารถใช้สติปัญญาแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี แต่ ทว่าความสุขและความสำเร็จอันเกิดจากดวงปฐมมรรคนี้ก็ยังหาเพียงพอไม่ สำหรับพระโยคา วจรบุคคลผู้หวังมรรคผลนิพพานเป็นแก่นสารแห่งชีวิต ะ ดังนั้น จึงยังจำเป็นจะต้องดำเนินจิตต่อไป ให้บรรลุความสุขและความสำเร็จเบื้องสูง ต่อไปอีก ด้วยการปล่อยวางดวงปฐมมรรคโดยการดำเนินจิตเข้าสู่กลางดวงปฐมมรรคนั้นเอง ครั้น แล้วจะได้พบว่า ดวงปฐมมรรคนั้นแผ่ขยายกว้างออกไป ทำนองเดียวกับการขยายเป็นวงกว้าง ของผิวนา เมื่อเราโยนก้อนหินลงไปฉะนั้น จากนั้นจิตก็จะทําเนินดิ่งเข้ากลางของกลาง ซึ่งอยู่ใน กลางดวงปฐมมรรคนั้นไปเรื่อย ๆ ผ่านดวงต่าง ๆ และกายต่าง ๆ ดังกล่าวแล้วไปจนกระทั่ง ๆ บรรลุกายธรรมพระอรหัตเป็นที่สุด กายธรรมนี้เอง คือ พระนิพพานที่จะนำเราไปสู่อายตน นิพพาน บ ท ที่ 6 ทุ ก บ นิโรธ อริยสัจ | DOU 95