ข้อความต้นฉบับในหน้า
แท้จริงบรรดาทุกข์ทั้งปวงที่บังเกิดมีแก่บุคคลที่ถือกำเนิดเกิดมาในโลก ก็เพราะมีชาติ
เป็นเหตุปัจจัย ส่วนสัตว์ในนรกนั้นต้องเสวยทุกข์นานัปการ มีเพลิงเผาผลาญเป็นต้นนั้น ก็มี
ชาติเป็นปัจจัยให้ปฏิสนธิเช่นเดียวกัน ทุกข์นี้จัดเป็นชาติทุกข์ประการที่แปด
นอกจากนี้ สัตว์ทั้งหลายที่บังเกิดเป็นดิรัจฉาน ล้วนต้องเสวยทุกขเวทนาอย่างแสนสาหัส
เพราะถูกบุคคลต่าง ๆ เบียดเบียนรบกวน ทำทารุณกรรมต่าง ๆ เป็นต้นว่า ตีด้วยแส้บ้าง
แทงด้วยปฏิกบ้าง ขว้างด้วยก้อนหินบ้าง หรือไม่ก็ปลดปลงชีวิตลงเสียบ้าง ที่ต้องเสวย
ทุกขเวทนาเช่นนี้ ก็เพราะชาติทุกข์เป็นปัจจัยให้ปฏิสนธิในดิรัจฉานกำเนิด ทุกข์นี้จัดเป็นชาติ
ทุกข์ประการที่เก้า
ส่วนสัตว์ที่บังเกิดในเปตติวิสัย” นั้นเล่า ยิ่งต้องเสวยทุกขเวทนาแสนสาหัส ด้วยการ
อดข้าวอดนํ้า ตากแดดตากลม เป็นต้น ทุกข์นี้ก็จัดเป็นชาติทุกข์ประการที่สิบ
4.2 ชราทุกข์ ทุกข์เพราะความแก่
เมื่อสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสเทศนาชราทุกข์ พระพุทธองค์ได้ประทานคำ
นิยามไว้ว่า ความชราอันใดที่มีสภาวะทำให้อินทรีย์ร่างกายของสัตว์คร่ำคร่า วิกลวิการ
วิปริตต่าง ๆ มีผมหงอก ฟันหัก แก้มตอบ ผิวหนังหดหู่เป็นเกลียวเหี่ยวแห้ง ตามืดตามัว
หูหนักหูตึง ควรแก่การสมเพชเวทนานั้น ตถาคตเรียกว่า ชราทุกข์ อันชราทุกข์นี้บุคคล
ทั้งหลายจะเล็งเห็นด้วยมังสจักษุ ก็หาไม่ เว้นไว้แต่บุคคลที่ประกอบด้วยปัญญาจักษุเท่านั้น
จึงจะเล็งเห็นโดยแท้ เปรียบประดุจเพลิงไหม้ป่าแล้วดับไป เพลิงนั้นก็มิได้ปรากฏอยู่ ณ ที่ไหม้
จะมีเหลือปรากฏแก่ชนทั้งหลายก็เฉพาะเถ้าถ่านเท่านั้น อันชราทุกข์นี้จะปรากฏแก่บุคคล
ทั้งหลายก็หาไม่ ต่อเมื่อบุคคลทั้งหลายได้เห็นผู้อื่นผู้ใดผมหงอก ฟันหัก แก้มตอบ ผิวหนังเหี่ยว
ย่น หรือเห็นตามืดตามัว หูตึง จึงรู้ว่าความชราได้ปรากฏขึ้นแล้ว นี้ก็มีอุปมาเหมือนที่เพลิงไหม้
ปรากฏฉะนั้น
ถ้ามิฉะนั้น ชราทุกข์ก็อุปมาเหมือนน้ำท่วมป่าแล้วพัดพากิ่งไม้ใบไม้ หยากเยื่อเชื้อฝอย
ลอยไปถึงที่ใด ชนทั้งหลายจึงรู้ว่าน้ำท่วมไปถึงที่นั้น หรือมิฉะนั้นชราทุกข์ก็อุปมาเหมือนลม
เปตติวิสัย หมายถึง สัตว์จำพวกหนึ่งซึ่งเกิดอยู่ในอบายชั้นที่เรียกว่า ปิตติวิสัย หรือเปตติวิสัยได้รับความทุกข์ทรมานเพราะไม่มีอาหารจะกิน
แม้เมื่อมีก็กินไม่ได้ หรือกินได้โดยยาก
มังสจักษุ หมายถึง พระเนตรของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่งาม แจ่มใส ไว และเห็นได้ชัดเจนแม้ในระยะไกล แต่ในที่นี้หมายถึงดวงตา
ของมนุษย์ทั่วไป
52 DOU
แ ม่ บ ท แ ห่ ง ธ ร ร ม