ข้อความต้นฉบับในหน้า
เห็น จำ คิด รู้ 4 ประการนี้ สามารถจะไปถึงสถานที่ใด ๆ ในโลกนี้เพียงชั่วพริบตาเดียว
ดังที่เรียกกันว่า เราส่งใจไป นั่นหมายความว่า กายมนุษย์ละเอียดของเราถูกส่งไป บุคคลที่
บรรลุธรรมกายแล้ว จะสามารถเห็นกายมนุษย์ละเอียดของเราได้ชัดเจน รู้ว่าเรากำลังไป
ยุ่งอยู่ ณ ที่ใด จำหน้าตาจำตัวของผู้เป็นเจ้าของกายมนุษย์ละเอียดนั้นได้ดี
เห็น จำ คิด รู้ 4 อย่างนี้ รวมซ้อนกันเป็นจุดเดียวกันเป็นกายละเอียด แยกกันไม่ได้
ถ้าแยกกันเมื่อใดกายละเอียดก็ถึงแก่มรณกรรมเมื่อนั้น เมื่อกายละเอียดจุติไปแล้ว กายมนุษย์
หยาบจะดำรงชีวิตอยู่ได้นั้นอย่าพึงหวังเลย แม้เพียงการได้เห็นจิตแห่งกายมนุษย์ซึ่งถือว่าเป็น
จิตภายนอก และการได้เห็นจิตแห่งกายมนุษย์ละเอียด ซึ่งถือว่าเป็น จิตภายใน อันดับแรก ก็
ยุ่งยากซับซ้อนถึงเพียงนี้ จึงมีจําเป็นต้องพรรณนาว่า การเห็นจิตของกายภายในต่าง ๆ นั้นจะ
ยุ่งยากซับซ้อนสักเพียงใด
อย่างไรก็ตาม ภายใต้ความยุ่งยากซับซ้อนนั้น คือเรื่องของ “ปัญญา” อันเป็นสิ่งมี
คุณค่ามหาศาล พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนีจึงได้กล่าวว่า
“นี่ถ้าว่าทำธรรมกายเป็นละก็ มันฉลาดกว่ามนุษย์หลายสิบเท่าเชียวนะ นี่พอเข้า
ถึงกายมนุษย์ละเอียดก็ฉลาดกว่าเท่าหนึ่งแล้ว สูงกว่าเท่าหนึ่งแล้ว เข้าถึงกายทิพย์ก็สอง
เท่าแล้ว กายทิพย์ละเอียดก็สามเท่าแล้ว กายรูปพรหมก็สี่เท่า กายรูปพรหมละเอียดก็
ห้าเท่า กายอรูปพรหมก็หกเท่า กายอรูปพรหมละเอียดก็เจ็ดเท่า เข้าถึงกายธรรมและ
กายธรรมละเอียดก็แปดเก้าเท่าเข้าไปแล้ว มันมีความฉลาดกว่ากันอย่างนี้นะ ให้รู้จักว่า
ของสูงของต่ำอย่างนี้”
การพิจารณาเห็นจิตในจิตอยู่เนือง ๆ จิตนั้นหมายถึงเฉพาะดวงจิต ซึ่งมีหน้าที่คิด แต่
เพียงอย่างเดียวเท่านั้น จะได้มีหน้าที่เห็น จำ หรือรู้ ก็หามิได้ ทั้งมิอาจสามารถจะแลกเปลี่ยน
หน้าที่กับดวงเห็น ดวงจำ และดวงรู้ได้เลย อุปมาเสมือนดวงจันทร์ก็มิอาจจะกระทำหน้าที่แทน
ดวงอาทิตย์ได้ฉะนั้น
จิตนั้นมีลักษณะสัณฐานอย่างไร? จิตอันบริสุทธิ์ หรือที่เรียกว่า ภวังคจิต นั้นมี
ลักษณะเป็นดวงกลมใสเท่าตาดำาข้างนอกของคนเรา ใสบริสุทธิ์ ใสเกินใส ดวงจิตที่ใสนี้ เมื่อ
ระคนด้วยราคะอันมีลักษณะเป็นสีแดง ดวงจิตนั้นย่อมเปลี่ยนสภาพไปตามสิ่งที่เข้ามาปะปน มิ
อาจจะใสบริสุทธิ์ดังเดิมได้ ครั้นจิตระคนด้วยโทสะเล่า ก็จะเสมือนถูกระคนด้วยน้ำเขียวและ
108 DOU แม่ บ ท แ ห่ ง ธ ร ร ม