การเกิดขึ้นของธรรมจักร : หน้า 183/188

อตฺตมนา ปญฺจวคุคิยา ภิกขู ภควโต ภาสิต อภินนท์ ภิกษุปัญจวัคคีย์ก็มีใจยินดี เพลินภาษิตของพระผู้มีพระภาคเจ้า อิมสฺมิญฺจ ปน เวยุยากรณสุมิ ภญฺญมาเน ก็แลเมื่อเวยยากรณ์นี้ อันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอยู่ อายสฺมโต โกณฺฑญฺญสฺส วิรช์ วีตมล์ ธมฺมจกฺขุ อุทปาทิ จักษุในธรรม อันปราศจากธุลี ปราศจากมลทิน ได้เกิดขึ้นแล้วแก่พระผู้มีอายุโกณฑัญญะ ยงฺกิญฺจํ สมุทยธมุม สพฺพนต์ นิโรธธมฺมนฺติ ว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มีอันเกิดขึ้นเป็นธรรมดา สิ่งทั้งปวงนั้น มีอันดับไปเป็นธรรมดา ปวตฺติเต จ ภควตา ธมฺมจกเก ก็ครั้นเมื่อธรรมจักร อันพระผู้มีพระภาคเจ้า ให้เป็นไปแล้ว ภุมฺมา เทวา สทฺทมนุสฺสาเวสุ เหล่าภุมเทวดา ก็ยังเสียงให้บันลือลั่น เอตมุภควตา พาราณสีย์ อิสิปตเน มิคทาเย อนุตตร์ ธมฺมจกฺก์ ปวตฺติ อปุปฏิวตฺติย์ สมเณน วา พฺราหฺมเณน วา เทเวน วา มาเป็น วา พฺรหฺมุนา วา เกนจิ วา โลกสุมินฺติ ว่านั่นจักร คือธรรม ไม่มีจักรอื่นสู้ได้ อันพระผู้มีพระภาคเจ้าให้เป็นไปแล้ว ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ใกล้เมืองพาราณสี อันสมณะ พราหมณ์ เทวดา มาร พรหม และใคร ๆ ในโลกยังให้เป็นไปไม่ได้ ดังนี้ ๆ ภุมมานํ เทวานํ สทท สุตวา จาตุมมหาราชิกา เทวา สททมนสฺสาเว เทวดาเหล่าชั้นจาตุมหาราช ได้ฟังเสียงของเทวดาเหล่าภุมเทวดาแล้ว ก็ยังเสียงให้บันลือลั่น 170 DOU แ ม่ บ ท แ ห่ ง ธ ร ร ม