กายธรรมและการหลุดพ้น DOU PD 006 แม่บทแห่งธรรม หน้า 107
หน้าที่ 107 / 188

สรุปเนื้อหา

ม จึงพ้นทุกข์ได้ ดังนั้นกายธรรมจึงเป็นตัววิปัสสนา คือตัวผู้เห็น สามารถหยั่งรู้เรื่องราวต่าง ๆ โดยตลอดด้วยญาณรัตนะ จนกระทั่งเป็นผู้หลุดพ้น เข้าถึงความเป็นนิจจัง สุขัง อัตตา คือตัวตน ที่แท้จริง ซึ่งมีแต่ความสุขเพียงอย่างเดียวล้วน ๆ โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงอีกต่อไป ดังนั้นจึง กล่าวได้ว่า กายธรรม คือกายตรัสรู้ธรรมของมนุษย์เราทุก ๆ คน เป็นกายโลกุตระ ซึ่งอยู่ เหนืออำนาจอาสวกิเลสทั้งปวงและมีอยู่ในตัวของมนุษย์ทุกรูปทุกนาม จะได้มียกเว้นแก่ บุคคลใดก็หาไม่ พระโยคาวจรเจ้าผู้นําเนินจิตเข้าถึงกายธรรม มีจิตกลมกลืนแนบแน่นเป็นอันหนึ่งอัน เดียวกับกายธรรมโดยไม่ถอนกลับแล้ว ก็จะไม่ถูกอาสวกิเลสทั้งปวงกล้ำกรายได้ แม้ในอดีตจะ เคยถูกอาสวกิเลสครอบงำ ทั้งโดยรู้สึกตัวหรือไม่รู้สึกตัวก็ตาม เป็นต้นว่า รู้ว่า

หัวข้อประเด็น

- กายธรรมและการหลุดพ้น

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ม จึงพ้นทุกข์ได้ ดังนั้นกายธรรมจึงเป็นตัววิปัสสนา คือตัวผู้เห็น สามารถหยั่งรู้เรื่องราวต่าง ๆ โดยตลอดด้วยญาณรัตนะ จนกระทั่งเป็นผู้หลุดพ้น เข้าถึงความเป็นนิจจัง สุขัง อัตตา คือตัวตน ที่แท้จริง ซึ่งมีแต่ความสุขเพียงอย่างเดียวล้วน ๆ โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงอีกต่อไป ดังนั้นจึง กล่าวได้ว่า กายธรรม คือกายตรัสรู้ธรรมของมนุษย์เราทุก ๆ คน เป็นกายโลกุตระ ซึ่งอยู่ เหนืออำนาจอาสวกิเลสทั้งปวงและมีอยู่ในตัวของมนุษย์ทุกรูปทุกนาม จะได้มียกเว้นแก่ บุคคลใดก็หาไม่ พระโยคาวจรเจ้าผู้นําเนินจิตเข้าถึงกายธรรม มีจิตกลมกลืนแนบแน่นเป็นอันหนึ่งอัน เดียวกับกายธรรมโดยไม่ถอนกลับแล้ว ก็จะไม่ถูกอาสวกิเลสทั้งปวงกล้ำกรายได้ แม้ในอดีตจะ เคยถูกอาสวกิเลสครอบงำ ทั้งโดยรู้สึกตัวหรือไม่รู้สึกตัวก็ตาม เป็นต้นว่า รู้ว่าการดื่มสุรามีผล เสียต่อร่างกาย จิตใจ และสังคม แต่ก็ไม่สามารถจะเลิกได้ ด้วยเหตุว่าถูกอาสวกิเลสบังคับให้ กระทำเช่นนั้นต่อไปเรื่อย ๆ หรือในบางกรณีรู้ว่าสิ่งใดควรทำ แต่ก็หาได้ทำสิ่งนั้นไม่ เช่น รู้ ว่าการเจริญภาวนาเป็นสิ่งที่มีคุณค่า สมควรทำยิ่งนัก แต่ก็รู้สึกเกียจคร้านที่จะลงมือปฏิบัติ เหตุไฉนจึงเป็นเช่นนี้ มิใช่สาเหตุอื่นใดเลย นอกจากถูกอาสวกิเลสบังคับให้รู้สึกเช่นนั้น บุคคล จะเอาชนะอาสวกิเลสทั้งปวงได้อย่างแท้จริงหรือไม่ กายธรรมเท่านั้นที่จะชี้ขาด หากเข้า ถึงกายธรรมได้ก็จะเป็นผู้ชนะ แต่ถ้ายังเข้าถึงมิได้ ย่อมเป็นผู้แพ้อยู่ร่ำไป กายธรรมหรือธรรมกายนี้ คือตัวพระพุทธศาสนาอย่างแท้จริง พระธรรมคำสอน ทั้งสิ้นของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเริ่มต้นจากเมื่อพระองค์ท่านเข้าถึงกายธรรม กระทั่ง เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับกายธรรมจนแยกออกจากกันมิได้ ดังที่ทรงรับสั่งว่า ธมฺมกาโย อห์ อิติปิ แปลว่า ตัวเราคือธรรมกาย ธรรมกายคือตัวเรา ใจของพระองค์นั้นถอนจากกาย ทั้งหลายทั้งปวงที่ซ้อน ๆ กันอยู่ตรงศูนย์กลางกายฐานที่ 7 มีกายมนุษย์เป็นต้น และกายธรรม พระอนาคามีเป็นที่สุด เข้าไปติดอยู่กับกายธรรมพระอรหัตทั้งหลับและตื่น ทั้งนั่ง นอน ยืน เดิน เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระธรรมคำสอนทั้งหลายที่หลั่งไหลออกมา จึงเป็นความรู้ของพระอรหันตสัมมาสัม พุทธเจ้าอันปราศจากอาสวกิเลส คือ ความโลภ ความโกรธ ความหลง ปราศจากสังโยชน์เบื้อง ต่ำเบื้องสูงที่เคยหมักดองจิตใจของพระพุทธองค์มานับภพนับชาติไม่ถ้วน อันเป็นเหตุให้คิดผิด พูดผิด หลงทำผิด ก่อให้เกิดวิบากกรรม ทำให้ต้องเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในวัฏสงสาร เมื่อ พระพุทธองค์ทรงบรรลุถึงกายธรรมพระอรหัตได้แล้ว ย่อมหมายถึงว่าอาสวกิเลสทั้งปวงได้ อันตรธานสูญสิ้นไปหมดแล้ว อุปมาเสมือนมลทินแห่งก้อนทองอันถูกน้ำกรดกัดสิ้นไป คงเหลือ 94 DOU แม่ บ ท แ ห่ ง ธ ร ร ม
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More