อนุสติทั้ง 6 ประการ : หน้า 139/188

สัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วทูลถามพระพุทธองค์ว่า พุทธานุสติเพียงสิ่งเดียวก็สามารถรักษาสัตว์ ให้พ้นอันตรายได้กระนั้นหรือ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสว่า จิตของบุคคลผู้เจริญอนุสติทั้ง 6 ประการ ย่อม รักษาผู้นั้นให้พ้นจากอันตรายได้ ครั้นแล้วจึงตรัสพระธรรมเทศนาถึงอนุสติทั้ง 6 ประการไว้ดัง ต่อไปนี้ 1. สติอันระลึกถึงตถาคต คือ พุทธานุสติ ได้แก่บทว่า “อิติปิ โส ภควา อรหัง สัมมาสัมพุทโธ ฯ” 2. สติอันระลึกถึงพระธรรมคุณ คือ ธัมมานุสติ ได้แก่บทว่า “สวากขาโต ภควตา ธัมโม ฯ” 3. สติอันระลึกถึงพระสังฆคุณ คือ สังฆานุสติ ได้แก่บทว่า “สุปฏิปันโน ภควโต สาวกสังโฆ ฯ” 4. สติอันระลึกถึงความไม่สะอาดและน่ารังเกียจของร่างกาย คือ กายคตาสติ ได้แก่ บทว่า “เกสา โลมา ฯ” 5. สติอันระลึกถึงความกรุณา ได้แก่บทว่า “สัพเพ สัตตา ทุกขา ปมุญจันติ ฯ” 6. สติอันระลึกถึงความเมตตา ได้แก่บทว่า “สัพเพ สัตตา อเวรา โหนตุ ฯ” บุคคลใดมีอนุสติแม้เพียงประการเดียวใน 6 ประการนี้ระลึกมั่นอยู่ในสันดาน ในเวลา กลางวันก็ดี กลางคืนก็ดี ตลอดเวลาก็ดี แม้เพียงวันละ 3 หน หรือหนเดียวก็ดี ย่อมได้ชื่อว่า เป็นสาวกแห่งตถาคต ไม่ว่ายามหลับยามตื่นย่อมพ้นจากภยันตรายทั้งหลายทั้งปวง สำหรับ เรื่องนี้มีอรรถาธิบายว่า บุคคลผู้ประกอบด้วยปัญญา รู้จักคุณพระรัตนตรัย หมั่นเจริญอนุสติ ภาวนา 6 ประการนี้เนือง ๆ ย่อมได้ชื่อว่า ตั้งอยู่ในสัมมาทิฏฐิอันเป็นโลกิยะ ๆ อนึ่ง บุคคลผู้มีปัญญาละเสียซึ่งมิจฉาทิฏฐิทั้งปวง ย่อมได้ชื่อว่า เป็นสัมมาทิฏฐิ มิจฉาทิฏฐินั้นเป็นอย่างไร จิตแห่งมิจฉาทิฏฐิบุคคลย่อมคิดเห็นว่า é นนเอง 1. การทำทานมิได้มีอานิสงส์ใด ๆ 2. การบูชาสักการะทั้งปวงหาผลมิได้ 3. การกระทําดีหรือกระทาชั่วทั้งหลาย หาวิบากกรรมมิได้ คือไม่เชื่อในกฎแห่งกรรม 126 DOU แม่ บ ท แ ห่ ง ธ ร ร ม