คารวะ 6 (ความเคารพ 6 ประการ) : หน้า 18/287

เมื่อเราได้ทราบข้อควรปฏิบัติเพื่อแสดงความเคารพต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าดังกล่าว มาข้างต้นแล้ว ต่อจากนี้ไป จะได้ยกตัวอย่างความเคารพของพระเจ้าปเสนทิโกศลที่มีต่อองค์ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในครั้งสมัยพุทธกาล มาให้พวกเราได้ศึกษากันดังต่อไปนี้ เรื่องความเคารพอย่างยิ่งในพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของพระเจ้าปเสนทิโกศล สมัยหนึ่ง พระเจ้าปเสนทิโกศลเสด็จไปเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วทรงแสดง อาการเคารพนอบน้อมต่อพระพุทธองค์เป็นอย่างมาก พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสถามว่า ดู ก่อนมหาบพิตร มหาบพิตรทรงเห็นอำนาจประโยชน์อะไร จึงทรงกระทำการเคารพนอบน้อม เป็นอย่างยิ่งเห็นปานนี้ พระเจ้าปเสนทิโกศลได้กราบทูลว่า เป็นเพราะทรงเลื่อมใสในธรรมในพระผู้มีพระภาค เจ้าที่เป็นเหตุทำให้เกิดสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ คือ 1. ทำให้เกิดพระรัตนตรัยขึ้นบนโลก 2. ทำให้พระภิกษุในธรรมวินัยนี้เมื่อตั้งใจประพฤติพรหมจรรย์แล้วก็บวชยาวไม่สึก ซึ่ง ต่างไปจากนักบวชอื่นๆที่มักลึกไปครองเรือน 3. ทําให้พระภิกษุในธรรมวินัยนี้สมัครสมานสามัคคีกัน มีจิตเมตตาต่อกัน ไม่เหมือน กับคฤหัสถ์ที่มักจะวิวาทกัน 4. ทำให้พระภิกษุในธรรมวินัยนี้มีอินทรีย์ผ่องใส อันเกิดจากการได้รู้คุณวิเศษที่ยิ่งขึ้น ไปกว่าเดิม ซึ่งต่างไปจากนักบวชอื่น ๆ มักมีอินทรีย์ไม่ผ่องใส 5. ทำให้ในสมัยใด ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมแก่บริษัททั้งหลายอยู่ ใน บริษัทนั้น สาวกทั้งหลายของพระผู้มีพระภาคเจ้าจะไม่มีเสียงจามหรือเสียงไอเลย ซึ่งเป็นเรื่อง น่าอัศจรรย์มาก ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงฝึกพระสาวกได้ดีแล้วอย่างนี้โดยไม่ต้องใช้อาชญา โดย ไม่ต้องใช้ศาสตรา พระเจ้าปเสนทิโกศลไม่ทรงเคยได้ทอดพระเนตรเห็นบริษัทอื่นที่ฝึกได้ดีอย่างนี้ นอกจากธรรมวินัยนี้ และแม้แต่พระองค์ท่านเองซึ่งเป็นกษัตริย์มีอำนาจมากก็ยังไม่อาจฝึก ข้าราชบริพารไม่ให้พูดสอดขึ้นในระหว่างได้อย่างนี้เช่นกัน มหามกุฏราชวิทยาลัย, “ธรรมเจติยสูตร” พระสูตร และ อรรถกถา แปล มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ เล่ม 21, (กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2541), หน้า 193-202 บทที่ 1 ค า ร ว ะ 6 (ความเคารพ 6 ประการ) DOU 7