โทษของการไม่เคารพในการศึกษา : หน้า 28/287

ของเรา และพระสารีบุตรผู้รักษาธรรม ผู้มีความอิ่มใจ เป็นพระอุปัชฌาย์ของเรา ทั้งหมดเป็น คำสอนของพระชินเจ้า จากเรื่องนี้ทำให้เราเห็นได้ว่า ผู้ที่มีความเคารพในการศึกษานั้น จะเป็นผู้ที่ใคร่ ต่อการเรียนรู้ และพร้อมที่จะรับฟังคำแนะนำตักเตือนอยู่เสมอ ดังเช่นพระราหุล เป็นต้น ดังนั้นเราเองก็ต้องฝึกให้มีคุณธรรมข้อนี้เช่นเดียวกับท่านพระราหุล จึงจะได้ชื่อว่า เป็นผู้ ทีมีความเคารพในการศึกษาอย่างแท้จริง เรื่องที่ 2 โทษของการไม่เคารพในการศึกษา นําความรู้ไปใช้ในทางผิด 1 ธรรมดาของคนพาลมักจะแสวงหาความรู้แล้วนำไปใช้ในทางที่ผิด ท้ายที่สุด การ กระทำของตนเองนั้นจะเป็นเหตุให้ตนต้องประสบกับความทุกข์ในปัจจุบันชาติ และยังต้อง เสวยผลกรรมในเวลาที่ละจากโลกนี้ไปแล้ว ดังนั้นความรู้ของคนพาลจึงเป็นเหมือนความรู้อาบ ยาพิษ ดังเรื่องที่เกิดขึ้นมาแล้วในอดีต มีอยู่คราวหนึ่ง ที่พระมหาโมคคัลลานะอัครสาวกเบื้องซ้ายผู้เลิศด้วยฤทธิ์พร้อมกับ พระลักขณเถระ ลงจากภูเขาคิชฌกูฏเพื่อไปบิณฑบาตโปรดสรรพสัตว์ ท่านมองไปรอบ ๆ แล้ว กระทําการยิ้มแย้ม พระลักขณเถระสังเกตเห็นอาการของท่าน จึงถามสาเหตุของการแย้มนั้นก็ได้ รับคำตอบว่า ให้ไปถามอีกครั้งในสำนักของพระพุทธองค์เถิด เมื่อหลังจากบิณฑบาต เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า พระลักขณเถระจึงถามเรื่องที่ เกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ท่านเล่าให้พระเถระฟัง โดยมีพระศาสดาประทับนั่งเป็นสักขีพยานว่า ขณะที่ลงมาจากเขา ท่านได้เห็นเปรตตนหนึ่งมีอัตภาพใหญ่โตทีเดียวประมาณ 3 คาวุต ถูกค้อนเหล็ก 6 หมื่นอัน ที่มีไฟติดลุกโพลง ตกลงมากระหน่ำาศีรษะของเปรตนั้นค้อนเหล็กได้ ทุบศีรษะของเปรตจนแตกกระจาย แล้วศีรษะที่แตกกระจายนั้นก็รวมกันขึ้นใหม่อีก แล้วก็ถูก ค้อนทุบแตกกระจายไปอีก เปรตร้องโหยหวนด้วยความทุกข์ทรมานแสนสาหัส พระศาสดาทรงสดับถ้อยคำของพระเถระแล้ว จึงตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย เปรตตนนี้เรา เห็นตั้งแต่ตรัสรู้ ครั้งเมื่อนั่งอยู่ที่โพธิมณฑล แต่เราไม่ได้บอกกับใคร เพราะถ้าเราบอกไปแล้ว มหามกุฏราชวิทยาลัย, “สัฏฐิกูฏเปรต” พระสูตร และ อรรถกถา แปล ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม 41, พิมพ์ครั้งที่ 4, (กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2543), หน้า 239-244, บทที่ 1 ค า ร ว ะ 6 (ความเคารพ 6 ประการ) DOU 17