คุณสมบัติของพระภิกษุ : หน้า 185/287

2. สมัยที่เจ็บไข้ได้ป่วย มีโรคมาก 3. สมัยที่เศรษฐกิจไม่ดี อาหารบิณฑบาตหาได้ยาก 4. สมัยที่ผู้คนขาดความสามัคคี ทะเลาะเบาะแว้งกัน 5. สมัยที่ภิกษุสงฆ์แตกกัน ทะเลาะกัน ทำให้ผู้คนไม่เลื่อมใส 3.4) พระภิกษุต้องประกอบด้วยคุณสมบัติของผู้มีความเพียร 5 ประการ คือ ทำความเพียร 1 1. มีความศรัทธาเชื่อในปัญญาตรัสรู้ธรรมของพระตถาคต 2. มีสุขภาพแข็งแรง ไฟธาตุสําหรับย่อยอาหารสม่ำเสมอ พอเหมาะแก่การ 3. ไม่โอ้อวด ไม่มีมารยา เป็นคนเปิดเผยตนเองตามความจริง 4. ปรารภความเพียรเพื่อละอกุศลธรรมอย่างจริงจัง ไม่ทอดธุระ 5. มีปัญญาของพระอริยเจ้า เห็นความเกิดและดับที่จะกำจัดกิเลส ให้ถึงความ สิ้นทุกข์โดยชอบ 3.5) พระภิกษุปรารภความเพียรอย่างจริงจัง ซึ่งที่สุดของการทำความเพียร คือการ เอาชีวิตเป็นเดิมพัน 4) การหลีกออกเร้น คือการหลีกออกจากหมู่คณะ เพื่อการเจริญสมาธิภาวนาอย่าง ต่อเนื่อง แนวทางในการหลีกออกเร้น พระภิกษุควรจะพิจารณา ว่าสถานที่นั้น ๆ เหมาะสม มากน้อยเพียงไร เป็นสถานที่ที่มีความสงบสงัด พอจะทำให้เกิดกายวิเวก และจิตใจไม่วอกแวก ไม่กระสับกระส่าย ใจรวมเป็นสมาธิได้ง่ายหรือไม่ เป็นต้น ได้แก่ 3. เหตุที่ทําให้บริหารเวลาไม่ได้ เหตุที่ทําให้พระภิกษุไม่สามารถบริหารเวลาเพื่อกาลทั้ง 4 ได้ อาจมาจากหลายสาเหตุ มหามกุฏราชวิทยาลัย, “โพธิราชกุมารสูตร” พระสูตร และ อรรถกถา แปล มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ เล่ม 21, พิมพ์ครั้งที่ 4, (กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2541), ข้อ 518 หน้า 130. 174 DOU พุท ธ ธ ร ร ม 2