การฝึกให้เป็นธัมมัญญูสำหรับฆราวาส : หน้า 136/287

1.จะต้องศึกษาหรือได้อ่านพระไตรปิฏกทั้งหมด 2.เมื่ออ่านแล้ว ควรจะสรุปหลักธรรมสำคัญในพระพุทธศาสนาได้ เช่น หลัก กฎแห่งกรรม หรือ วิธีการสร้างบารมีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นต้น เพื่อที่ว่าจะได้ ทรงจำธรรมะที่เรียนรู้มาได้อย่างแม่นยำพร้อมนำไปใช้ได้ ทำให้มีหลักวิชาแน่น 3.ควรจะมีความเห็นที่ถูกต้อง หรือมีสัมมาทิฏฐิยิ่ง ๆ ขึ้นไป รวมทั้งเกิดความ เลื่อมใสเชื่อมั่นในพระปัญญาตรัสรู้ธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพิ่มมากขึ้น เมื่อพระภิกษุฝึกได้อย่างนี้แล้ว พระพุทธองค์จึงจะทรงรับรองว่า “ฉะนั้นเราจึงเรียกว่าเป็นธัมมัญญู ด้วยประการฉะนี้ การฝึกให้เป็นธัมมัญญสำหรับฆราวาส จุดมุ่งหมาย แม้ว่าการใช้ชีวิตของฆราวาสผู้ครองเรือนจะมีภารกิจต่าง ๆ มากมาย เป็นเหตุให้มี เวลาศึกษาธรรมะได้น้อยกว่าพระภิกษุก็ตาม แต่ถึงอย่างนั้น ก็ต้องเพียรพยายามศึกษาธรรมะ ที่จำเป็นแก่การดำเนินชีวิตของตนเอง ดังที่ได้กล่าวไว้ว่า ฆราวาสคงมีเป้าหมายชีวิตอยู่ 2 ระดับด้วยกัน คือ การประสบ ความสำเร็จในชาติปัจจุบัน และการมีสุคติโลกสวรรค์เป็นที่ไปเพราะเหตุนั้นความเข้มงวดกวดขัน หรือการฝึกปฏิบัติเพื่อขัดเกลา กาย วาจา ใจ คงไม่สามารถทำได้เหมือนกับที่พระภิกษุกระทำ ฆราวาสจึงต้องนําหลักธรรมไปปรับใช้ โดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่การได้สั่งสมบุญบารมี ควบคู่ไป กับการทำภารกิจหน้าที่การงานในชีวิตประจำวัน ซึ่งข้อปฏิบัติที่เหมาะสม ก็คือ การทำทาน รักษา ศีล และเจริญสมาธิภาวนา ทั้งนี้เพราะว่าสามารถทำได้เป็นประจำทุกวัน อีกทั้งยังเป็นการ สั่งสมบุญบารมี ที่จะเกื้อกูลให้ได้รับประโยชน์สุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า โดยเฉพาะถ้าหมั่น ปฏิบัติเพื่อขัดเกลากิเลสภายในใจ คือ หมั่นทำทานเพื่อกำจัดความโลภทั้งหลาย หมั่นรักษาศีล เพื่อกำจัดโทสะภายใน และหมั่นนั่งสมาธิกลั่นใจให้ใสสะอาด เพื่อกำจัดความไม่รู้หรือโมหะให้ มหาวิทยาลัยธรรมกาย แคลิฟอร์เนีย, แม่บทการฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา, (ปทุมธานี : กองวิชาการ มหาวิทยาลัยธรรมกาย แคลิฟอร์เนีย, 2543), หน้า 66-67. บทที่ 5 สั ป ป ริ ส ธ ร ร ม 7 (วิ ธี ส ร้ า ง ค น ดี ที่โลกต้องการ 7 ประการ) DOU 125 5