เสนาสนะป่าตามข้อนี้ : หน้า 111/287

1 เสนาสนะป่าตามข้อนี้ หมายถึงวัดป่า คือวัดที่ห่างจากย่านชุมชน ตามสังฆประเพณี นั้นวัดป่ามักห่างจากหมู่บ้านประมาณ 500 ชั่วขาธนู ประมาณ 500 เมตร หรือครึ่งกิโลเมตร ตามมาตราวัดสากล แม้ประเทศไทยเราสมัยเริ่มแรกก็คงถืออย่างนี้ คือสร้างวัดนอกหมู่บ้าน แต่ครั้นนาน เข้าหมู่บ้านขยายตัวออกไปล้อมวัด ทุกวันนี้เราจึงเห็นแต่วัดที่อยู่กลางบ้าน กลางเมือง เป็น ส่วนมาก ความมุ่งหมายของอปริหานิยธรรมข้อนี้อยู่ตรงที่ว่าเป็นพระเป็นสงฆ์จะต้องฝึกอบรมจิต ด้วยการนั่งสมาธิ เดินจงกรม ถ้าพระไม่นำพาให้การอบรมจิตเมื่อไร ศาสนาก็เสื่อม ทีนี้การ อบรมจิตนั้นต้องการใช้สถานที่วิเวก สงบสงัด เป็นสิ่งแวดล้อมที่เหมาะแก่การอบรม ที่อย่างนี้ก็ คือป่านั่นเอง ในข้อนี้ท่านจึงสอนให้นิยมอยู่เสนาสนะป่า แม้จะอยู่ตลอดไปไม่สะดวก ก็หา โอกาสไปพักอบรมจิตใจเป็นครั้งคราว ผลของการปฏิบัติ คือ ทำให้พระสงฆ์มีการอบรมจิตใจ จะได้เป็นสมณะผู้สงบเสงี่ยมน่า เลื่อมใส ส่วนโทษของการไม่ปฏิบัติ ก็คือ สถาบันจะขาดแคลนพระผู้ได้รับการอบรมจิต หมู่ คณะก็จะเต็มไปด้วยคนฟุ้งซ่าน 7. เข้าไปตั้งสติไว้เฉพาะตนว่า ทำอย่างไรเพื่อนพรหมจารีทั้งหลายผู้มีศีลเป็นที่รัก ที่ยังไม่มาขอให้มา และเพื่อนพรหมจารีทั้งหลายผู้มีศีลเป็นที่รัก ที่มาแล้วขอให้อยู่สบาย หมายถึง ตั้งใจอยู่ว่า เพื่อนภิกษุสามเณรที่เป็นผู้มีศีล ซึ่งยังไม่มาสู่อาวาสก็ขอให้มา ที่มาแล้วก็ ขอให้อยู่เป็นสุข ใฝ่ใจที่จะพบเห็นและสมาคมกับท่านผู้มีศีลและอาจารบริสุทธิ์ น่าเสื่อมใส พระสงฆ์ต้องใจกว้างยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่และมีความปรารถนาดีต่อสมาชิกเก่าเพื่อ สังคมสงฆ์จะได้ไม่เกิดความเสื่อมถอย รวมถึงตั้งใจสนับสนุน ปกป้อง ส่งเสริมพระภิกษุสามเณร ที่ดีเลือกพระภิกษุสามเณรที่ดีมีความสามารถมีคุณธรรมเข้ามาเป็นกำลังพัฒนาหมู่คณะของตน ไม่มีการขัดแข้งขัดขา เลื่อยขาเก้าอี้ เป็นต้น การทะนุบำรุงคุ้มครองพระภิกษุสามเณรที่ดี ซึ่งเป็น ผู้สืบทอดพระพุทธศาสนาให้คงอยู่ตลอดไปนั้น สามารถทำได้โดย การทำบุญด้วยปัจจัย 4 แต่ ท่านเป็นประจำ เป็นต้น เรื่องเดียวกัน, หน้า 292 100 DOU พุท ธ ธ ร ร ม 2