ขนบธรรมเนียมประเพณีของบุคคลทั้ง 4 กลุ่ม DOU PD 008 พุทธธรรม 2 หน้า 194
หน้าที่ 194 / 287

สรุปเนื้อหา

ขนบธรรมเนียมประเพณีของบุคคลทั้ง 4 กลุ่ม ขนบธรรมเนียมประเพณีและความถือดี เนื่องจากกลุ่มคนทั้ง 4 มีความคิดเห็นในด้านต่าง ๆ แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นความ ปรารถนา รสนิยม ความมั่นใจ ความต้องการ รวมทั้งเป้าหมายก็ต่างกัน ดังที่พระสัมมาสัม พุทธเจ้าตรัสถึงความแตกต่างกันของกลุ่มบุคคลต่าง ๆ ไว้ใน ขัตติยาธิปปายสูตร ดังนี้ “กษัตริย์ทั้งหลาย ย่อมประสงค์โภคทรัพย์ นิยมปัญญา มั่นใจในกำลังทหาร ต้องการ ในการได้แผ่นดิน มีความเป็นใหญ่เป็นที่สุด พราหมณ์ทั้งหลาย ย่อมประสงค์โภคทรัพย์ นิยมปัญญา มั่นใจในมนต์ ต้องการการ บูชายัญ มีพรหมโลกเป็นที่สุด คฤหบดีทั้งหลาย ย่อมประสงค์โภคทรัพย์ นิยมปัญญา มั่นใจในศิลปะ ต้องการการงาน มีการงานที่สำเร็จแล้วเป็นที่สุด... สมณะทั้งหลาย ย่อมประสงค์ขันติโสรัจจะ นิยมปัญญา มั่น

หัวข้อประเด็น

- ขนบธรรมเนียมประเพณีของบุคคลทั้ง 4 กลุ่ม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ขนบธรรมเนียมประเพณีของบุคคลทั้ง 4 กลุ่ม ขนบธรรมเนียมประเพณีและความถือดี 1 เนื่องจากกลุ่มคนทั้ง 4 มีความคิดเห็นในด้านต่าง ๆ แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นความ ปรารถนา รสนิยม ความมั่นใจ ความต้องการ รวมทั้งเป้าหมายก็ต่างกัน ดังที่พระสัมมาสัม พุทธเจ้าตรัสถึงความแตกต่างกันของกลุ่มบุคคลต่าง ๆ ไว้ใน ขัตติยาธิปปายสูตร ดังนี้ 2 “กษัตริย์ทั้งหลาย ย่อมประสงค์โภคทรัพย์ นิยมปัญญา มั่นใจในกำลังทหาร ต้องการ ในการได้แผ่นดิน มีความเป็นใหญ่เป็นที่สุด พราหมณ์ทั้งหลาย ย่อมประสงค์โภคทรัพย์ นิยมปัญญา มั่นใจในมนต์ ต้องการการ บูชายัญ มีพรหมโลกเป็นที่สุด คฤหบดีทั้งหลาย ย่อมประสงค์โภคทรัพย์ นิยมปัญญา มั่นใจในศิลปะ ต้องการการงาน มีการงานที่สำเร็จแล้วเป็นที่สุด... สมณะทั้งหลาย ย่อมประสงค์ขันติโสรัจจะ นิยมปัญญา มั่นใจในศีล ต้องการความไม่มี ห่วงใย มีพระนิพพานเป็นที่สุด” ซึ่งความต่างกันเหล่านี้มีผลให้ขนบธรรมเนียมประเพณี จริต อัธยาศัย และความถือดี ของแต่ละกลุ่มแตกต่างกันตามไปด้วย 1) ความถือดีของกลุ่มกษัตริย์ ว่าด้วยความถือดี มีทิฏฐิมานะ ที่มีในกษัตริย์ นอกจากเรื่องทรัพย์ ปัญญา กำลังทหาร การครอบครองแผ่นดินเพื่อความเป็นใหญ่แล้ว ยังมีเรื่องความมีอิทธิพล อำนาจและชาติ ตระกูลอีกด้วย กษัตริย์แม้ยังทรงพระเยาว์ก็มิอาจดูหมิ่นได้ เพราะให้คุณให้โทษได้ง่าย หากไม่ พอพระทัย ทรงพิโรธขึ้นมา ย่อมทรงลงพระราชอาชญาอย่างหนักถึงชีวิตได้ 2) ความถือดีของกลุ่มพราหมณ์ พราหมณ์ถือเป็นผู้มีความรู้ จึงอาศัยความรู้นั้นมาเป็นผู้นำทางความคิด ซึ่งจะมี เรื่องเดียวกัน, หน้า 174-179. มหามกุฏราชวิทยาลัย, “ขัตติยาธิปปายสูตร” พระสูตร และ อรรถกถา แปล อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต เล่ม 36, พิมพ์ ครั้งที่ 4, (กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2543), ข้อ 323 หน้า 687. บทที่ 5 สั ป ป ริ ส ธ ร ร ม 7 (วิ ธี ส ร้ า ง ค น ดี ที่โลกต้องการ 7 ประการ) DOU 183
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More