การเป็นอัตตัญญูและการฝึกฝน : หน้า 148/287

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทำก็คงไม่ได้ แต่ถ้าหลักวิชาเราแน่น ถึงไม่รู้เหตุก็ยังพอคาดเดาได้ว่า ต้องเป็นบาปกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งที่ทำไว้ ซึ่งเราสามารถศึกษาได้จาก Case Study ของ คุณครูไม่ใหญ่ ที่มีตั้งพันกว่าเรื่อง ถ้าได้ฟังบ่อย ๆ ก็จะพอเดาได้เลยว่า ถ้าผลเป็นอย่างนี้ น่าจะ มาจากเหตุอย่างไร คือถึงไม่รู้แต่ก็พอเดาได้จากหลักวิชชาที่คุณครูไม่ใหญ่ให้ไว้ ก็จะทำให้เรา เป็นคนรู้จักผล คือสามารถสาวไปหาสาเหตุได้นั่นเอง สรุปว่า พระภิกษุผู้จะเป็นอัตถัญญู (ความเป็นผู้รู้อรรถ หรือ ความเป็นผู้รู้จักผล) ได้นั้น ต้องประกอบด้วย 1.เข้าใจนัยหรือความหมายที่แท้จริงในพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า 2.สามารถนำคำสอนนั้น มาฝึกปฏิบัติจนเกิดผลเป็นความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ ใน ระดับต่าง ๆ เมื่อพระภิกษุฝึกได้อย่างนี้แล้ว พระพุทธองค์จึงจะทรงรับรองว่า “ภิกษุเป็นธัมมัญญู อัตถัญญู ด้วยประการฉะนี้ การฝึกให้เป็นอัตตัญญสำหรับฆราวาส วิธีการฝึกฝนอบรมตนเองของฆราวาสเพื่อการเป็นอัตตัญญู ก็จะมีส่วนคล้ายกับของ พระภิกษุ แต่ความเข้มข้นจะแตกต่างกันออกไป ดังต่อไปนี้ 1.การเข้าใจนัยได้อย่างถูกต้อง โดยธรรมชาติแล้ว การที่ใครคนใดคนหนึ่งจะเข้าใจในนัย หรือความหมายของธรรมะ ได้อย่างลึกซึ้งเป็นไปได้ยากมาก จึงจําเป็นอย่างยิ่งที่ต้องอาศัยบุคคลที่มีความรู้ ผู้ซึ่งศึกษา ธรรมะมามาก ฝึกฝนตนเองมามาก มาเป็นผู้คอยแนะนำ ซึ่งบุคคลผู้นั้นก็คือ ครูผู้สอนธรรมะ หรือพระภิกษุสงฆ์ ดังนั้นวิธีการที่จะทำให้เข้าใจนัยหรือความหมายในธรรมะให้มากยิ่งขึ้น เป็น ต้องเข้าวัดเป็นประจำ หมั่นฟังธรรมบ่อย ๆ และเมื่อเกิดความสงสัย ก็ต้องเข้าไปสอบถามจาก มหาวิทยาลัยธรรมกาย แคลิฟอร์เนีย, แม่บทการฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา, (ปทุมธานี : กองวิชาการ มหาวิทยาลัยธรรมกาย แคลิฟอร์เนีย, 2543), หน้า 82-85. บ ท ที่ 5 สั ป ป ริ ส ธ ร ร ม 7 (วิธี ส ร้ า ง ค น ดี ที่ โ ล ก ต้ อ ง ก า ร 7 ประการ) DOU 137