การบริหารเวลาในชีวิตประจำวัน : หน้า 188/287

การฝึกให้เป็นกาลัญญสําหรับฆราวาส 1 สําหรับฆราวาสผู้ครองเรือน ก็ควรนำหลักการจากกาลัญญมาใช้ในชีวิตประจำวัน โดย หลักการบริหารเวลาในเบื้องต้นก็คงคล้าย ๆ กับของพระภิกษุเช่นกัน คือเริ่มจากการมองเห็น คุณค่าของเวลาที่มีว่าสำคัญ และต้องใช้ให้เกิดประโยชน์กับตนเองให้ได้มากที่สุด เมื่อมีแนวคิดอย่างนี้ จะทำให้เวลาที่มีอยู่ถูกใช้ไปกับเรื่องที่สำคัญที่สุดก่อนเสมอ เช่น เดียวกับหลักการบริหารเวลาในทางโลก ที่มักจะใช้วิธีแบ่งภารกิจการงานที่ต้องทำออกเป็น 4 รูป แบบ คือ 1. ภารกิจที่สำคัญ และต้องทำเร่งด่วน เช่น ภารกิจฉุกเฉินทั้งหลาย หรืองานเฉพาะ หน้าสําคัญที่จําเป็นต้องรีบทําอย่างเร่งด่วน เป็นต้น 2. ภารกิจที่สำคัญ แต่ไม่เร่งด่วน เช่น งานในด้านการวางแผน หรือกำหนดนโยบายที่ จะส่งผลกระทบต่อชีวิต หน่วยงาน หรือองค์กรในระยะยาว เป็นต้น 3. ภารกิจไม่สำคัญ แต่เร่งด่วน ได้แก่เรื่องเล็กน้อยทั่ว ๆ ไป เช่นการรับโทรศัพท์ที่กำลังดัง เป็นต้น 4. ภารกิจไม่สำคัญ และไม่เร่งด่วน เช่น การไปเที่ยวเฮฮา หรือการไปชมภาพยนตร์ ที่ ไม่ได้มีผลดีต่อตนเอง เป็นต้น ในภารกิจเหล่านั้น หากจัดตามลำดับความสำาคัญ คนในทางโลกคงให้ความสำคัญกับ ภารกิจที่ 2 คือ “สำคัญ แต่ไม่เร่งด่วน” เป็นอันดับแรก ส่วนภารกิจสำคัญและเร่งด่วนก็อยู่ใน ลำาดับรองลงมา ทั้งนี้เนื่องจากว่า ภารกิจสำคัญที่ไม่เร่งด่วนนั้น แม้จะยังไม่ส่งผลกระทบใน ระยะสั้นแต่อย่างใด แต่ถ้าหากนิ่งนอนใจไม่รีบทำไว้ โดยเฉพาะเรื่องการวางแผนและนโยบาย ก็จะส่งผลกระทบอย่างมากมายต่อความก้าวหน้าของงาน หรือต่อองค์กรนั้น ๆ ในอนาคต สำหรับ ภารกิจสําคัญและเร่งด่วนนั้น แม้จะมีความสำคัญต้องรีบทำก็จริง แต่ก็มักส่งผลในระยะสั้น และ จึงจะมีให้ทำสักครั้งหนึ่ง นาน ๆ จากเหตุปัจจัยดังกล่าว แม้หลักการบริหารเวลาในทางโลก ก็ยังให้ทุ่มเวลาไปกับ เรื่องเดียวกัน, หน้า 162-163. บทที่ 5 สั ป ป ริ ส ธ ร ร ม 7 (วิ ธี ส ร้ า ง ค น ดี ที่โลกต้องการ 7 ประการ) DOU 177