ข้อความต้นฉบับในหน้า
จะตัดสินว่าความเข้าใจนั้นถูกต้องมากน้อยเพียงใด จนกว่าพระภิกษุจะลงมือปฏิบัติตามความ
เข้าใจนั้นอย่างแท้จริง ดังนั้นในเบื้องต้นนี้ จึงอาจอาศัยแนวทางจากหลาย ๆ วิธี เพื่อเพิ่มพูน
ความรู้ความเข้าใจเติมให้มีมากยิ่งขึ้นไป ดังต่อไปนี้
1.1 ทำความเข้าใจหลักธรรมทั้งหมดที่ได้ศึกษามา และพิจารณาในเบื้องต้นว่ามีความ
หมายอย่างไร
1.2 ทดลองฝึกปฏิบัติไปตามความเข้าใจของตนเองโดยอาศัยครูบาอาจารย์เป็นผู้แนะนำ
1.3อาศัยเทียบเคียงจากแนวทางที่ครูบาอาจารย์เคยปฏิบัติเป็นตัวอย่างอันดีงามมาก่อน
1.4 หมั่นเข้าไปสอบถามครูบาอาจารย์บ่อย ๆ ในหัวข้อธรรมที่สงสัยหรือที่ยังไม่เข้าใจ
1.5 นำทุกข้อมาประมวลรวมกัน เพื่อสรุปเป็นความรู้ความเข้าใจของตนเอง และเพื่อ
ให้ได้กรอบการฝึกที่ถูกต้องชัดเจนตามธรรม
เพราะฉะนั้น การฝึกทำความเข้าใจนัยนั้น ต้องอาศัยการศึกษาธรรมะมามาก จึงจะ
พอมองเห็นแนวทางในการปฏิบัติได้ชัดเจนและเมื่อลงมือปฏิบัติบุคคลสำคัญที่จะขาดไปเสียไม่ได้
คือ ครูบาอาจารย์ เพราะท่านจะให้แนวทางที่ถูกต้องขจัดข้อสงสัยให้กับเราได้ ความรู้ความ
เข้าใจในแต่ละหัวข้อธรรมก็จะเพิ่มพูนตามมา ด้วยเหตุนี้การเข้าใจนัยของธรรมะจะต้องไม่ใช่
แค่การนั่งขบคิดพิจารณาด้วยสมองแต่เพียงอย่างเดียว แต่ต้องพยายามเทียบเคียงจากหลายสิ่ง
หลายอย่างประกอบกัน จนกระทั่งความรู้ที่ศึกษามานั้นตกผลึกเป็นความเข้าใจอย่างแท้จริง
2. ลงมือฝึกปฏิบัติอย่างจริงจัง
เมื่อมีความเข้าใจชัดเจนแล้ว ต่อไปก็คือการตอกย้ำ ฝึกหัดปฏิบัติไปทุก ๆ วัน โดยต้อง
ตั้งใจทำอย่างจริงจัง และต้องหมั่นสังเกตปรับปรุงวิธีการให้เหมาะสมกับตนเอง ทั้งนี้เพราะ
ความแตกต่างทางจริตอัธยาศัย สถานที่ และสิ่งแวดล้อมทั้งที่เป็นคนและธรรมชาติ ซึ่งราย
ละเอียดในการฝึกของพระภิกษุแต่ละรูปจึงอาจต่างกันไปบ้างก็ไม่เป็นไร แต่ในหลักปฏิบัติใหญ่ ๆ
ยังคงต้องอาศัยการฝึกผ่านสิ่งที่ต้องทำในชีวิตประจำวันอยู่แล้ว คือ
2.1 กิจวัตร ประจำวันที่ต้องทำเป็นปกติ เช่น การสวดมนต์ เจริญสมาธิภาวนา การ
บิณฑบาต การเก็บกวาดดูแลเสนาสนะ เป็นต้น
132 DOU พุท ธ ธ ร ร ม 2