อานิสงส์ของสาราณียธรรม DOU PD 008 พุทธธรรม 2 หน้า 93
หน้าที่ 93 / 287

สรุปเนื้อหา

บาตรขึ้นไปในอากาศ บาตรนั้นก็ตั้งอยู่ในอากาศ พระเถระก็กล่าวกับพระเถรีว่า ภัตนั้นแม้ตั้ง อยู่ในที่ 7 ชั่วลำตาล ก็ยังเป็นภัยสำหรับภิกษุณีนั่นเอง แล้วกล่าวอีกว่า ชื่อว่าภัยไม่ใช่มีทุกเวลา เมื่อภัยสงบทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นปกติ ท่านภิกษุณีทั้งหลาย พวกท่านจงเป็นผู้ไม่ประมาทเถิด แล้วก็ออกเดินทาง แม้รุกขเทวดาก็คิดว่า ถ้าพระเถระฉันบิณฑบาตจากมือพระเถรี เราก็จักไม่นำพระเถระ นั้นกลับ ถ้าพระเถระไม่ฉันก็จักนำกลับ ได้ลงจากต้นไม้พูดว่า โปรดให้บาตรแก่ข้าพเจ้าเถิด พระคุณเจ้า แล้วรับบาตรนำพระเถระมาที่โคนไม้นั้น ปูอาสนะ ถวายบิณฑบาต ให้พระเถระฉัน จนเสร็จ แล้วปฏิญาณว่าจะขอบำรุงภิกษุณี 12 รูป กับภิกษุ 12 รูป ตลอด 7 ปี ซึ่งในเรื่องนี้ พระนาคเถรีท่านได้เป็นผู้บำเพ็ญสาราณียธรรมแล้วนั่นเอง ๆ จากเรื่องนี้เราจะเห็นได้ว่า

หัวข้อประเด็น

- อานิสงส์ของสาราณียธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

บิณฑบาตนี้เถิด พระเถระกล่าวว่า จักควรหรือพระเถรีแล้วก็ยืนนิ่ง พระเถรีกล่าวว่า บิณฑบาต นี้ได้มาด้วยธรรมอย่ารังเกียจโปรดฉันเถิด พระเถระพูดว่า ควรหรือพระเถรี พระเถรีจึงโยน บาตรขึ้นไปในอากาศ บาตรนั้นก็ตั้งอยู่ในอากาศ พระเถระก็กล่าวกับพระเถรีว่า ภัตนั้นแม้ตั้ง อยู่ในที่ 7 ชั่วลำตาล ก็ยังเป็นภัยสำหรับภิกษุณีนั่นเอง แล้วกล่าวอีกว่า ชื่อว่าภัยไม่ใช่มีทุกเวลา เมื่อภัยสงบทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นปกติ ท่านภิกษุณีทั้งหลาย พวกท่านจงเป็นผู้ไม่ประมาทเถิด แล้วก็ออกเดินทาง แม้รุกขเทวดาก็คิดว่า ถ้าพระเถระฉันบิณฑบาตจากมือพระเถรี เราก็จักไม่นำพระเถระ นั้นกลับ ถ้าพระเถระไม่ฉันก็จักนำกลับ ได้ลงจากต้นไม้พูดว่า โปรดให้บาตรแก่ข้าพเจ้าเถิด พระคุณเจ้า แล้วรับบาตรนำพระเถระมาที่โคนไม้นั้น ปูอาสนะ ถวายบิณฑบาต ให้พระเถระฉัน จนเสร็จ แล้วปฏิญาณว่าจะขอบำรุงภิกษุณี 12 รูป กับภิกษุ 12 รูป ตลอด 7 ปี ซึ่งในเรื่องนี้ พระนาคเถรีท่านได้เป็นผู้บำเพ็ญสาราณียธรรมแล้วนั่นเอง ๆ จากเรื่องนี้เราจะเห็นได้ว่า พระนาคเถรีเป็นทั้งผู้มีฤทธิ์และผู้ที่ได้บำเพ็ญสาราณีย ธรรมจนเต็มเปี่ยมบริบูรณ์แล้ว จึงได้รับการถวายอาหารบิณฑบาตจากรุกขเทวาเป็น ประจำทุกวัน และท่านยังเป็นที่พึ่งในยามยากให้กับภิกษุณีและภิกษุรูปอื่น ๆ ได้ในที่สุด และเราจะพบว่า ผู้ที่มีฤทธิ์หรือไม่มีฤทธิ์ ผู้ที่บรรลุธรรมแล้วหรือยังไม่ได้บรรลุธรรมก็ตาม ถ้าได้ตั้งใจบำเพ็ญสาราณียธรรมทั้ง 6 ประการจนเต็มเปี่ยมบริบูรณ์แล้ว ก็ย่อมจะได้ อานิสงส์คือ การมีทรัพย์สมบัติที่ตักไม่พร่อง ไว้ใช้สร้างความดีสร้างบุญบารมีสืบต่อไป อย่างไม่รู้จักหมดจักสิ้น เพื่อยังประโยชน์ให้เกิดขึ้นกับตนเองและหมู่คณะตลอดไป 3.3 อานิสงส์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนเรื่องสาราณียธรรม 6 ประการนี้ให้กับพระภิกษุสงฆ์ ก่อนและคฤหัสถ์ตามมา ว่าให้อยู่ร่วมกันด้วยหลักของสาราณียธรรม 6 ประการนี้ แล้วจะทำให้ แต่ละบุคคลที่เป็นสมาชิกของสังคมนั้น ๆ มีความระลึกถึงกัน มีน้ำใจเอื้อเฟื้อเกื้อกูลเมตตาต่อกัน พร้อมที่จะให้ความร่วมมือต่อกัน มีความรักสามัคคีต่อกัน เพราะตั้งแต่ทางกายก็ปฏิบัติต่อกัน ด้วยความเมตตาช่วยเหลือการงานต่อกันทางวาจาก็พูดด้วยปิยวาจาถนอมน้ำใจไมตรีต่อกัน ใน จิตใจก็มีแต่ความจริงใจคิดปรารถนาดีต่อกัน ในการอยู่ร่วมกันนั้นเมื่อมีของอะไร หรือได้รับ สิ่งใดมา ก็นำมาแบ่งปันต่อกัน ในการอยู่ร่วมกันของสังคมเราก็รักษาระเบียบวินัย มีศีลเสมอกัน 82 DOU พุท ธ ธ ร ร ม 2
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More