ข้อความต้นฉบับในหน้า
5. เมื่อพระเถระไม่เชิญ ไม่แสดงธรรม
6. เมื่อพระเถระไม่เชิญ ไม่อวดรู้แก้ปัญหาธรรม
7. ไม่เดิน ยืน นั่ง เบียดพระเถระ
8. แลดูท่านด้วยจิตเลื่อมใส
9. ต้อนรับท่านด้วยไทยธรรม
เรื่องของความเคารพในพระสงฆ์นั้น มีตัวอย่างอยู่ 2 เรื่องในสมัยพุทธกาล มาให้พวก
เราได้ศึกษากัน ดังต่อไปนี้
เรื่องที่ 1 พระพุทธองค์ตรัสสอนให้พระภิกษุเคารพกันตามลำดับพรรษา
1
สมัยหนึ่งพระลูกศิษย์กลุ่มหนึ่งของพระฉัพพัคคีย์ได้รีบเดินทางล่วงหน้าไปก่อนคณะ
ของพระภิกษุสงฆ์มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุข เพื่อเข้าจองที่พักอาศัยและที่นอนไว้ให้แต่
เฉพาะพระอุปัชฌาย์ของตน พระอาจารย์ของตน และพวกของตนเท่านั้น ทําให้เมื่อพระสารี
บุตรซึ่งมาถึงในภายหลังไม่มีที่นอนและที่เข้าพักอาศัย ท่านจึงนั่ง ณ โคนไม้แห่งหนึ่งจนถึงรุ่งเช้า
เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จมาพบเข้าจึงสอบถามเรื่องราวที่เกิดขึ้น
ครั้นแล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าจึงรับสั่งให้ประชุมภิกษุสงฆ์ที่มาด้วยกันทั้งหมด ทรง
สอบถามเรื่องราวที่เกิดขึ้นว่าเป็นจริงหรือไม่ เมื่อได้รับคำตอบว่าจริง พระพุทธองค์จึงทรง
ติเตียนว่า การกระทำของโมฆบุรุษเหล่านั้นนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่
เลื่อมใส... ครั้นแล้วทรงทำธรรมีกถา ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมาถามว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
ภิกษุเช่นไรควรได้อาสนะอันเลิศ น้ำอันเลิศ บิณฑบาตอันเลิศ
ม
ภิกษุบางพวกกราบทูลอย่างนี้ว่า พระพุทธเจ้าข้า ภิกษุใดบวชจากตระกูลกษัตริย์-บาง
พวกว่าจากตระกูลพราหมณ์ - บางพวกว่าจากตระกูลคหบดี-ภิกษุใดทรงจำพระสูตรไว้ได้ ทรง
พระวินัย-เป็นธรรมกถึกได้ปฐมฌาน ได้ทุติยฌานได้ตติยฌานได้จตุตถฌาน เป็นพระ
มหามกุฏราชวิทยาลัย, “เสนาสนขันธกะ เรื่องความเคารพ” พระวินัยปิฎก เล่มที่ 7 จุลวรรค ทุติยภาค และอรรถกถา เล่ม 9,
(กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2543), หน้า 132-136.
บทที่ 1 ค า ร ว ะ 6 (ความเคารพ 6 ประการ) DOU 11