การบำเพ็ญสาราณียธรรม : หน้า 91/287

แด่พระมหาเถระเหล่านั้น พระมหาเถระเหล่านั้นต่างก็คิดกันว่า นี่อะไรหนอ พวกเรามีกันตั้ง มากยังไม่ได้อะไรเลย แต่พระเถระรูปนี้ไปเดี๋ยวเดียวก็ได้กลับมา พระติสสเถระทราบจาก อาการนั้นก็กล่าวขึ้นว่า ขอได้โปรดรับบิณฑบาตที่ได้มากันทุกรูปด้วยเถิด แล้วจึงถวายอาหาร จนพอแก่ความต้องการของทุกรูป แม้ตนเองก็ฉันพอต้องการ เมื่อฉันเสร็จ พระมหาเถระทั้งหลายก็ถามพระติสสเถระว่า ท่านได้บรรลุโลกุตตรธรรม เมื่อไร ท่านตอบว่ายังไม่ได้บรรลุ พระมหาเถระทั้งหลายถามต่ออีกว่า ท่านได้ฌานหรือ ท่านก็ ตอบว่ายังไม่ได้ พระมหาเถระทั้งหลายจึงกล่าวว่า น่าอัศจรรย์จริงหนอ พระติสสเถระจึงตอบว่า ขอรับเพราะผมบำเพ็ญสาราณียธรรม ตั้งแต่เวลาที่สาราณียธรรมของผมเต็มแล้ว (ใช้เวลาบำเพ็ญ 12 ปีเต็มบริบูรณ์) แม้ถ้ามีภิกษุแสนรูป ของที่อยู่ในบาตรก็ไม่หมดไป พระมหาเถระเหล่านั้น ฟังแล้วก็พากันกล่าวว่า สาธุ สาธุ ท่านสัตบุรุษ อนึ่ง พระติสสเถระองค์นี้ได้เคยไปยังสถานที่ให้ทานด้วยคิริภัณฑมหาบูชาที่เจติยบรรพต ท่านถามอำมาตย์ว่า ในทานนี้อะไรเป็นของเลิศ อำมาตย์ตอบว่า ผ้าสาฎก 2 ผืนขอรับ พระ เถระพูดว่า ผ้าสาฎก 2 ผืนเหล่านั้นจักต้องถึงเรา อำมาตย์ได้ฟังดังนั้นแล้วจึงกราบทูลแก่พระ- ราชาว่า ภิกษุหนุ่มรูปหนึ่งพูดอย่างนี้ พระราชาตรัสว่า ภิกษุหนุ่มมีจิตคิดอย่างนี้ แต่ผ้าสาฎก เนื้อละเอียดควรแก่พระมหาเถระทั้งหลายจึงตั้งไว้ด้วยหมายจะถวายพระมหาเถระทั้งหลาย ๆ พระราชาเมื่อจะถวายขณะที่ภิกษุสงฆ์ยืนเรียงกัน ผ้าสาฎก 2 ผืนที่วางไว้ใกล้ ๆ ก็ไม่ ขึ้นสู่พระหัตถ์ ขึ้นแต่ผ้าผืนอื่นๆ แต่ในเวลาที่ถวายภิกษุหนุ่ม ผ้าสาฎก 2 ผืนนั้นขึ้นสู่พระหัตถ์ ของพระราชา ท้าวเธอทรงวางไว้ในมือของภิกษุหนุ่มนั้นมองหน้าอำมาตย์แล้วสั่งให้นิมนต์ภิกษุ หนุ่มมานั่งเพื่อถวายทานอีก ทรงละหมู่สงฆ์แล้วประทับนั่งใกล้ภิกษุหนุ่ม ตรัสว่า ข้าแต่พระคุณ เจ้า ท่านบรรลุธรรมเมื่อไร ภิกษุหนุ่มนั้นไม่ทูลถึงคุณที่ไม่มีอยู่แม้ทางอ้อม ทูลว่า ถวายพระพร โลกุตตรธรรมของอาตมภาพยังไม่มี พระราชาตรัสว่า ข้าแต่พระคุณเจ้า แต่ก่อนท่านได้พูดไว้ มิใช่หรือว่าผ้าสาฎก 2 ผืนเหล่านั้นจักต้องถึงเรา ภิกษุหนุ่มทูลถวายพระพรว่าเป็นจริงอย่างนั้น แต่เพราะอาตมภาพบำเพ็ญสาราณียธรรม ตั้งแต่เวลาที่สาราณียธรรมของอาตมภาพเต็มแล้ว สิ่งของอันเลิศก็จะมาถึงในสถานที่แจกจ่าย พระราชาตรัสว่า สาธุ สาธุ ข้าแต่พระคุณเจ้า คุณ ข้อนี้ของพระคุณเจ้าเหมาะสมจริง แล้วเสด็จกลับ จากเรื่องนี้เราจะเห็นได้ว่า ผู้ที่จะบำเพ็ญสาราณียธรรมให้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์ได้นั้น ต้องใช้เวลาถึง 12 ปีเต็มทีเดียว และเมื่อทำได้แล้ว แม้ว่าผู้ปฏิบัติจะยังไม่ได้บรรลุธรรม 80 DOU พุท ธ ธ ร ร ม 2