ข้อความต้นฉบับในหน้า
ฟังพระสัทธรรม) ปาโมช พหุลตา (ความเป็นผู้มากไปด้วยความปราโมทย์) อสถตา (ความไม่
โอ้อวด) อมายาวิตา (ความเป็นผู้ไม่มีมายา) ปสาทนี้เยสุ ฐาเนส ปสาโท (ความเลื่อมใสใน
ฐานะที่ควรเลื่อมใสทั้งหลาย) ย่อมเป็นไปมากในบุคคลผู้มี สัทธาจริต
--โสวจัสสตา (ความเป็นผู้ว่าง่าย) กัลยาณมิตตตา (ความเป็นผู้มีกัลยาณมิตร) โภชเน
มัตตัญญุตา (ความเป็นผู้รู้จักประมาณในโภชนะ) สติสัมปชัญญะ (ความระลึกได้และความรู้ตัว)
ชาคริยานุโยค (ความประกอบเนือง ๆ ซึ่งชาคริยธรรม คือ ไม่มักมากในการหลับ) สังเวชนียส
ฐาเนสุ สังเวคะ (ความสังเวชในฐานะที่ควรสังเวช) สังวิคคัสสะ โยนิโส ปธานะ (ความเพียร
โดยแยบคายแห่งบุคคลผู้มีจิตสังเวช) ย่อมเป็นไปมากในบุคคลผู้มี พุทธิจริต
กัมมัฏฐานที่เหมาะกับจริต
--อสุภะ 10 กายคตาสติ 1 เหมาะกับบุคคลราคจริต
- - พรหมวิหาร 4 วัณณกสิณ 4 เหมาะกับบุคคลโทสจริต
--อานาปานสติ เหมาะกับบุคคลโมหจริต และ วิตกจริต
--อนุสติ 6 เหมาะกับบุคคลสัทธาจริต
-- มรณัสสติ อุปสมานุสสติ อาหาเรปฏิกูลสัญญา จตุธาตุววัฏฐาน เหมาะกับบุคคล
พุทธิจริต
หมายเหตุ อรูป 4 ภูตกสิณ 4 อาโลกกสิณ อากาสกสิณ เหมาะกับบุคคลทุกจริตจริต
คนเปลี่ยนกันได้
จริตของคนเราส่วนหนึ่งถ่ายทอดมาตั้งแต่ถือกำเนิด อีกส่วนหนึ่งเกิดจากอิทธิพลของ
สิ่งแวดล้อม ครอบครัว สังคม การศึกษาฝึกฝนต่าง ๆ แม้ว่าจริตมนุษย์ยากต่อการเปลี่ยนแปลง
อยู่ก็จริง แต่ก็สามารถเปลี่ยนได้ เช่น เมื่อต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์ต่าง ๆ ที่ถาโถมเข้ามาในชีวิต
หรือได้รับการฝึกฝนอบรมโดยอาศัยหลักธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ประกอบกับการทำ
สมาธิเพื่อสร้างเสริมจิตใจให้เข้มแข็งเพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงตนเองไม่ให้มีพฤติกรรมที่จะ
พระเมธีวราภรณ์ (ยุ้ย อุปสนฺโต ป.ธ.9), ผู้เรียบเรียง, คัมภีร์วิสุทธิมรรค ฉบับแปลรักษาแก่นธรรม, (ราชบุรี : สามลดา, 2549),
หน้า 110-111.
70 DOU พุท ธ ธ ร ร ม 2